![ένα πρόσωπο που χωρίζεται σε δύο από καθρέφτη με μπλε και κίτρινο χρώμα](/images/psychiatry/BrainCellSchizo_ful.jpg)
Μία νέα ερευνητική προσέγγιση αγγίζει τη γενετική προέλευση της σχιζοφρένειας.
Μια νέα πρωτοποριακή έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Biological Psychiatry δημιούργησε μια νέα αναλυτική μέθοδο για τη διερεύνηση της σύνθετης γενετικής προέλευσης των ψυχικών ασθενειών, χρησιμοποιώντας εγκεφαλικά κύτταρα που αναπτύσσονται σε ένα δοκιμαστικό πιάτο πέτρι από ανθρώπινα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες μελέτησαν τη διαδικασία με την οποία αποδίδονται ορισμένοι ρόλοι σε νέους νευρώνες και διαπίστωσαν ότι οι μεταβολές στην έκφραση γονιδίων κατά τη διάρκεια της νευρικής ανάπτυξης, συνδέονται σημαντικά με τον γενετικό κίνδυνο για τη σχιζοφρένεια.
Η προσέγγισή μας, μας επέτρεψε να αναπαραστήσουμε πώς πολλαπλές περιοχές του γονιδιώματος που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχιατρικών διαταραχών, δρουν συναρτησιακά για να επηρεάσουν τη μοριακή και κυτταρική λειτουργία που σχετίζεται με την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος. Αυτό είναι συναρπαστικό φαινόμενο καθώς δείχνει ότι μπορούμε να συλλάβουμε τμήματα της κληρονομικότητας της σχιζοφρένειας σε ένα εργαστηριακό μοντέλο, δήλωσαν οι ερευνητές του UCLA.
Η μελέτη της βιολογίας της νόσου και της κληρονομικότητας της σχιζοφρένειας σε συστήματα μοντέλων, είναι απαιτητική λόγω της γενετικής πολυπλοκότητας των ψυχιατρικών ασθενειών. Μελέτες πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν δείξει ότι οι ψυχιατρικές διαταραχές περιέχουν κληρονομικά χαρακτηριστικά στα οποία εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες γονίδια σε όλο το ανθρώπινο γονιδίωμα συμβάλλουν στην επικινδυνότητα εμφάνισης της νόσου. Αυτή η συσσώρευση πολλών μικρών επιδράσεων των γονιδίων αναφέρεται ως πολυγονιδιακός κίνδυνος.
Η μετάφραση του πολυγονιδιακού κινδύνου στη νευροβιολογία είναι μια από τις σημαντικότερες επιστημονικές προκλήσεις για την ψυχιατρική σε αυτή την εποχή, αναφέρει ο John Krystal, MD, Εκδότης του Journal Biological Psychiatry.
Η νέα προσέγγιση υιοθέτησε την πολυγονιδιακή φύση της σχιζοφρένειας με την παρακολούθηση αλλαγών στην έκφραση γονιδίων καθώς αναπτύχθηκαν τα ανθρώπινα νευρικά βλαστοκύτταρα. Ενσωματώνοντας τα προφίλ της γονιδιακής έκφρασης με τα δεδομένα επικινδυνότητας της σχιζοφρένειας σε επίπεδο γονιδιώματος, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα διαφοροποιημένα εκφρασμένα γονίδια κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης συσχετίστηκαν με τον πολυγονιδιακό κίνδυνο της σχιζοφρένειας. Μάλιστα, οι ερευνητές μπόρεσαν και αναπαρήγαγαν αυτό το εύρημα στη μελέτη χρησιμοποιώντας ένα διαφορετικό δείγμα.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα ευρήματα θα βοηθήσουν τους ερευνητές να περιορίσουν τις βασικές ασθένειες που συμβάλλουν στον κίνδυνο της ασθένειας. Καθώς οι γενετικές μελέτες ευρείας κλίμακας για τις ψυχιατρικές διαταραχές θα συνεχίσουν να επεκτείνονται, η μελέτη μας παρέχει ένα πολύτιμο γονιδιωματικό εργαλείο για να διερευνήσει και να καταλάβει πώς ο κίνδυνος που διαχέεται στο γονιδίωμα συμβάλλει στην αιτιολογία των ψυχιατρικών διαταραχών, δήλωσαν οι ερευνητές.
Έρευνα: A Longitudinal Model of Human Neuronal Differentiation for Functional Investigation of Schizophrenia Polygenic Risk
Απόδοση - Επιμέλεια: PsychologyNow.gr