Η «Διαχείριση Ενδεχομένων» αναδεικνύεται ως η πιο αποτελεσματική, επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδος για την αντιμετώπιση του εθισμού στις διεγερτικές ουσίες, χρησιμοποιώντας τη δύναμη της άμεσης επιβράβευσης.
Ο συνεχής ηθικός έλεγχος είναι ζωτικής σημασίας για να διατηρηθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλείο που μας υποστηρίζει αντί να υπερισχύει των ρόλων μας.
Τι κάνει τη ζωή μας σημαντική; Ένας έμπειρος θεραπευτής μοιράζεται τις επτά κρίσιμες αποκαλύψεις που άλλαξαν την κοσμοθεωρία του, προσφέροντας πρακτικά εργαλεία για την κατανόηση του παρελθόντος και τη διαχείριση του παρόντος.
Τι συμβαίνει όταν η θεραπεία αποτυγχάνει επειδή το παιδί αρνείται να εμφανιστεί; Μια ψυχολόγος ανακαλύπτει ότι η πραγματική επιρροή δεν βρίσκεται στα «μαγικά λόγια» του ειδικού, αλλά στον σεβασμό της αυτονομίας.
Σε έναν κόσμο που μας ζητά διαρκώς να είμαστε παραγωγικοί, γρήγοροι και «πάνω από μια οθόνη», η επιστροφή στην απλότητα ενός μαρκαδόρου που γλιστρά στο χαρτί μοιάζει με μια τρυφερή αγκαλιά στην κουρασμένη μας προσοχή.
Μετά από τρεις δεκαετίες κλινικής εμπειρίας, ένας ψυχολόγος αποκαλύπτει γιατί η κατανόηση υπερέχει των λύσεων, πώς το παρελθόν υποκινεί το παρόν και γιατί η αυτοσυμπάθεια είναι ο μοναδικός δρόμος για την αλλαγή.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, ενέκρινε την πρώτη φορητή συσκευή εγκεφαλικής διέγερσης (tDCS) για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη που προσφέρει σε εκατομμύρια Αμερικανούς μια προσβάσιμη, μη φαρμακευτική επιλογή θεραπείας με ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας.
Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για τον εαυτό σας όταν αντιμετωπίζετε κάποια κρίση είναι να μάθετε να κάνετε καλή χρήση του χρόνου σας. Πρέπει η πρώτη προτεραιότητα στην ατζέντα σας να είστε εσείς.
Η απόδοση όλης της ευθύνης στο εξωτερικό περιβάλλον οδηγεί σε «θεραπεία» που μοιάζει με πολιτικό ακτιβισμό. Μια θεραπεία που δίνει απόλυτη προτεραιότητα στη συμφωνία («επικύρωση»). Μια θεραπεία που απαλλάσσει τον θεραπευόμενο από κάθε προσωπική ευθύνη. Αυτό όμως δεν είναι ψυχοθεραπεία.