Όταν συνδεόμαστε βαθιά με κάποιον, οι καρδιές μας αρχίζουν κυριολεκτικά να χτυπούν στον ίδιο ρυθμό. Μια εντυπωσιακή νέα μελέτη αποκαλύπτει πώς ο καρδιακός συγχρονισμός μαρτυρά την ανθρώπινη εγγύτητα και πώς το περιβάλλον μπορεί να την σαμποτάρει.
Οι έφηβοι δεν σταματούν να μας έχουν ανάγκη, απλώς η ζωή τους τρέχει πολύ γρήγορα. Αν νιώθετε ότι χάνετε τη σύνδεση με το παιδί σας, ο κανόνας «7-7-7» προσφέρει μια απλή, ρεαλιστική λύση. Μόλις 21 λεπτά αρκούν.
Η σχέση μας με το διαδίκτυο είναι άλλωστε σχέση μερικού αντικειμένου, όπως εννοούσε η Melanie Klein: εκείνη τη στιγμή που είμαστε συνδεδεμένοι, παλινδρομούμε σε ένα στάδιο όπου το αντικείμενο γίνεται αντιληπτό μόνο ως καλό, ως ανακουφιστικό από τις εσωτερικές μας συγκρούσεις.
Το παιχνίδι παρέχει τεράστιες δυνατότητες υποστήριξης της ανάπτυξης σε μια σειρά από εξελικτικούς τομείς, όπως η νόηση, η γλώσσα, η κοινωνική ενσωμάτωση, η κοινωνική επικοινωνία και η συναισθηματική ρύθμιση.
Μια νέα μελέτη δείχνει ότι περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την κίνηση συνδέονται με δίκτυα που εμπλέκονται με τη σκέψη και τον προγραμματισμό και ελέγχουν την αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό παλμό, καθώς και άλλες ακούσιες σωματικές ενέργειες.
Η αίσθηση ότι μπορεί να μην μοιάζουμε με τους άλλους είναι ο λόγος που μας κρατάει απομακρυσμένους και μόνους, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που αποζητάμε είναι η σύνδεση.
Ο homo sapiens φαίνεται να αγνόησε το μισό κομμάτι της ύπαρξης του. Έδωσε έμφαση στη σκέψη και άφησε στην άκρη την κοινωνική του υπόσταση. Θαρρώ πως η φράση που θα έλεγε σήμερα ο Καρτέσιος θα ήταν connectum ergo sum. Συνδέομαι άρα υπάρχω.