Μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση για τη διερεύνηση της χαμογελαστής κατάθλιψης είναι η εξής: Αν δεν ξέρετε εσείς οι ίδιοι πώς να αποκαλύψετε τον πόνο σας, πώς θα μπορέσουν οι άλλοι να διακρίνουν τι σάς συμβαίνει;
Είμαστε ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι με τον δικό μας τρόπο… όπως και οι άλλοι όμως. Ο κάθε άνθρωπος έχει μία διαφορετική οπτική για την ζωή, διαφορετικές ικανότητες και «κλίσεις» σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους.
Βία. Υπάρχει παντού γύρω μας. Είμαστε θεατές της, υποκινητές της, θύματα αυτής. Έχει γίνει τόσο αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας που αρκετές φορές δεν μας προξενεί καν εντύπωση. Την αναμένουμε, την θεωρούμε σαν φυσικό επόμενο πράξεων, γεγονότων, καταστάσεων. Εκτιθόμαστε σε αυτήν από πολύ μικρή ηλικία και εξοικειωνόμαστε μαζί της.
Η ωριμότητα είναι μια πολυσυζητημένη και πολυδιάστατη έννοια. Την κατατάσσουμε ανάμεσα στα σημαντικά γνωρίσματα ενός ατόμου και νομίζουμε ότι μπορούμε να την αναγνωρίσουμε εύκολα στον εαυτό μας και στους άλλους. Είναι όμως κάτι που όλοι ανεξαιρέτως επιτυγχάνουμε μετά το πέρας κάποιας ηλικίας ή κάτι για το οποίο μοχθούμε συνεχώς;
Είναι καθήκον μας να αποβάλλουμε από το μυαλό μας την ιδέα ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τον κόσμο των ενηλίκων. Επειδή πολλές φορές τον καταλαβαίνουν πολύ περισσότερο από ό, τι νομίζουμε.
Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξή της νευροψυχολογίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αλματώδης, στοιχείο δηλωτικό του ενδιαφέροντος, αλλά και της ανάγκης να δοθούν άμεσες και ουσιαστικές απαντήσεις σε πρακτικά ζητήματα, που αφορούν την αναγνώριση, εκτίμηση, φροντίδα και θεραπεία ασθενών με εγκεφαλική δυσλειτουργία (Lezak et al., 1995).
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 