Στο προηγούμενο άρθρο σας μίλησα για την πρώτη συμφωνία για τον εαυτό μας που αφορούσε την αξιοπιστία και την ακρίβεια λόγου. Πώς μπορεί να ωφελήσει να βελτιώσουμε την αυτοεικόνα μας και να δημιουργήσουμε μια πιο αυθεντική σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.
Ο καθένας που έχει χάσει την ικανότητα να μιλάει, είτε λόγω τραυματισμού είτε λόγω ασθένειας, θα έχει ξανά την ευκαιρία να έλθει σε επαφή με τον κόσμο γύρω του.
«Προσπάθησε να μην σκεφτείς μια πολική αρκούδα και θα διαπιστώσεις ότι η καταραμένη αυτή σκέψη θα έρχεται στο μυαλό σου συνέχεια»- Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.
Έχετε ποτέ πιάσει τον εαυτό σας να σκέφτεται απόλυτα ή να μιλά με όρους όπως «ποτέ» ή «πάντα»; Μήπως έχετε τη τάση να αντιλαμβάνεστε τις καταστάσεις με ακραίο τρόπο, και αν αυτό ισχύει πιστεύετε ότι σας βοηθά ή σας παγιδεύει;
Αυτό το άρθρο γεννήθηκε μέσα από την επαφή μου μ’ εσάς και είναι μόνο για εσάς. Είναι μια απάντηση στο διαρκές ερώτημα σας: «Τι σκέφτεται ο/η ψυχολόγος μου κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας;».