Όταν νιώθουμε μοναξιά, ο εγκέφαλός μας βρίσκεται σε συνεχή επιφυλακή. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που νιώθουμε ότι απειλούμαστε σωματικά και αυτό παρεμβαίνει στη σκέψη και την αντίληψή μας.
Ο Ρόμπερτ Γουάλντινγκερ, καθηγητής στο Harvard έχει μελετήσει σε βάθος τη σωματική και ψυχική υγεία και ευεξία των ενηλίκων στη μακροβιότερη μελέτη που έχει γίνει ποτέ και αναφέρει ότι μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που συνάντησαν ήταν ότι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους είναι επίσης αυτό που τους βοηθά να διατηρούνται υγιείς: οι σχέσεις.
Αναζητάμε την ιδανική λύση: και έρωτας και ταίριασμα. Και συναίσθημα και λογική. Αυτή κι αν είναι ψευδαίσθηση! Ο έρωτας a priori αφορά τη διάχυση του εαυτού, τον συμβολικό θάνατό του, το βύθισμά του στην άμορφη μάζα του εμείς.
Αναζητούμε το ταιριαστό μας άλλο ολόκληρο αντί για το άλλο μας μισό. Αυτή είναι μια διεργασία η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να μεγαλώνουν, να ωριμάζουν, να κινούνται ελεύθερα εντός της σχέσης.
Οι άνδρες είναι συχνά πολύ δραστήριοι στη δουλειά τους, είναι μάνατζερ και δυναμικοί. Τι συμβαίνει όμως και είναι παθητικοί στις σχέσεις και στο γάμο τους;
Μεταμορφωνόμαστε σχεδόν ερήμην μας σε αναζητητές νέων ηδονών, ενοικιαστές σωμάτων χωρίς καμία πρόθεση να παραχωρήσουμε στον Άλλο κάτι από τον εαυτό μας.
Φαινομενικά ο Σωτήρας είναι «από κάτω», αφού παραγκωνίζει τον εαυτό του για τους άλλους, αλλά στην πραγματικότητα είναι θέση «από πάνω». Γιατί το σώσιμο, δεν έρχεται χωρίς αντάλλαγμα. Στον Σωτήρα μας πάντα χρωστάμε. Το χρέος είναι ανεξόφλητο.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
