Γιατί ένα άτομο ζηλεύει; Είναι η ζήλεια έρωτας; Πώς μπορούμε να διαχωρίσουμε τον έρωτα και την αγάπη από την παθολογική δυσπιστία απέναντι στο σύντροφό μας;
Χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι το να ενεργεί κανείς με τιμιότητα έχει ένα τίμημα, και αν αυτό είναι η απογοήτευση, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε. Είναι πάντα προτιμότερο να είσαι ο πραγματικός εαυτός σου παρά να νιώθεις ότι πηγαίνεις ενάντια στα «πιστεύω» σου.
Κάπου στη διαδρομή, η ανάγκη να προστατεύσουμε τον εαυτό μας, παγίδευσε την ανάγκη μας να συνδεθούμε. Θεωρήσαμε την ευαλωτότητα ως αδυναμία και την άμυνα ως δύναμη.
Χρειάζεται να μάθουμε να ελέγχουμε όσα πιστεύουμε ότι σκέφτεται, αισθάνεται ή πράττει ο/η σύντροφος μας. Ο απόλυτος τρόπος σκέψης και το διάβασμα της σκέψης του άλλου είναι κάποια από τα στοιχεία που μπορούν να φέρουν ρήξη σε ένα ζευγάρι.
Υπάρχει άραγε κάποια «αγορά» σχέσεων εκεί έξω, όπου εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας για αλληλεπίδραση, για οικειότητα, για να «αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε»;
Παρατηρούμε έναν γενικότερο φόβο να κυριαρχεί γύρω από την δέσμευση, παρόλο που σχεδόν όλοι δηλώνουν πως αναζητούν απεγνωσμένα τον έρωτα και την βαθύτερη αγάπη!
Η αγάπη απαιτεί την επιβεβαίωση του αγγίγματος. Οι περισσότεροι καυγάδες, στην πραγματικότητα είναι διαμαρτυρίες εναντίον της συναισθηματικής αποσύνδεσης. Κάτω από την ένταση, οι σύντροφοι αγωνιούν να μάθουν: Είσαι εκεί για μένα;
Η οικειότητα και οι σχέσεις αρχίζουν να χαλάνε όταν οι άνθρωποι μένουν επικεντρωμένοι στα πράγματα που δεν πηγαίνουν καλά ή παίρνουν τα καλά πράγματα ως δεδομένα.
Το ζητούμενο στις μέρες μας δεν είναι το σχήμα της οικογένειας, αλλά, αφού αυτή διαφυλάξει ότι παραμένει λειτουργικό, να θωρακίσει τα μέλη της με την αλήθεια των σχέσεων κι όχι με αυτή των κοινωνικών συμβάσεων.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
