Μια κρίσιμη νίκη για την ψυχική υγεία. Η απόρριψη της τροπολογίας 159 απέτρεψε την κρατική φίμωση της ψυχανάλυσης, προστατεύοντας τη θεραπευτική ελευθερία και την εξατομικευμένη φροντίδα των ασθενών.
Ένας ιδεολογικός πόλεμος μαίνεται στο Παρίσι. Η γαλλική κυβέρνηση επιχειρεί να απαγορεύσει τη δημόσια χρηματοδότηση της ψυχανάλυσης, προκαλώντας σεισμό στους ψυχολόγους και αλλάζοντας τον χάρτη της ψυχικής υγείας.
Η Καμίλα Νορντ, επικεφαλής του εργαστηρίου της Νευροεπιστήμης για την Ψυχική Υγεία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, μιλάει για το νέο της βιβλίο που προτείνει μια ολιστική και εξατομικευμένη προσέγγιση της ψυχικής υγείας, στην οποία μυαλό και σώμα είναι αλληλένδετα.
Δεν είναι λίγες οι φορές που συζητώντας κοινωνικά μπορεί να αναρωτηθεί κανείς πόσο αναγκαία είναι η παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας στις Κυκλάδες, πολλώ δε μάλλον σε μεγάλα τουριστικά νησιά που ταυτίζονται με την ευζωία, τη διασκέδαση και τη χαλάρωση, ή που απασχολούν την επικαιρότητα εστιάζοντας κυρίως σε άλλους τομείς, όπως συμβαίνει πρόσφατα.
Ασταμάτητος στα 84 του χρόνια, ο σερ Άντονι Χόπκινς μόλις έκλισε τον επόμενό του ρόλο, ο οποίος πιθανώς θα τον φέρει κοντά σε ένα ακόμη Όσκαρ, μετά το δεύτερο που πήρε μόλις πέρυσι για την ταινία «Ο Πατέρας» του Φλόριαν Ζέλερ.
«Νομίζω ότι το πιο βαρύ για εμάς τους ανθρώπους είναι το να παραδεχθούμε τους περιορισμούς. Και να πορευθούμε με αυτή την επίγνωση. Η παντοδυναμία την οποία ο καθένας επιθυμεί για τον εαυτό του είναι ανέφικτη».
Ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα στην ιστορία της ψυχολογίας είναι η ίδρυση της ψυχανάλυσης. «Πατέρας» της θεωρείται ο Sigmund Freud, ο οποίος το 1896 χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο ψυχανάλυση, εισάγοντάς έτσι την τεχνική αυτή στον κατά κύριο λόγο συμπεριφορικό τότε κόσμο της ψυχολογίας.
Τι έχει να μας πει ο μύθος της Μέδουσας για το τι σημαίνει να εκτίθεται κανείς σε μαρτυρίες σεξουαλικής κακοποίησης, όπως αυτές δημοσιοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης; Και τι έχει να μας πει μια ψυχαναλυτική προσέγγιση στο ερώτημα του πώς γίνεται κανείς μάρτυρας σε ένα γεγονός σεξουαλικής βίας, πώς στέκεται απέναντι στη διήγηση αυτού που το βίωσε;
Το έργο του Donald Winnicott ήταν επηρεασμένο από την εμπειρία του ως παιδίατρος στην παρατήρηση μητέρων και των βρεφών τους. Μέσω της ενασχόλησής του με τη σχέση βρέφους-μητέρας οδηγήθηκε στο σημαντικότερο και πιο γνωστό επίτευγμα του, στην ενίσχυση της ψυχαναλυτικής θεωρίας των αντικειμενοτρόπων σχέσεων.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
