Το πένθος, είναι μία κατάσταση που εγείρει πλήθος συναισθημάτων, όπως ψυχικό πόνο και οδύνη, θλίψη, θυμό ακόμη και ενοχές. Τα ψυχικά φαινόμενα που συνοδεύουν το πένθος πολλές φορές εγείρουν και πλήθος σωματικών προβλημάτων.
Το ανοσοποιητικό μας σύστημα υπό φυσιολογικές συνθήκες προστατεύει τον οργανισμό μας από ξένα σώματα. Έχει την δυνατότητα να «μαθαίνει» τον εισβολέα και να αναπτύσει ανοσία, εφόσον έχει προσβληθεί τουλάχιστον μια φορά απο αυτόν. Συνεργάζεται άρτια με τα υπόλοιπα συστήματα για το καλό του οργανισμού και παρουσιάζει την ιδιότητα της αυτοανοχής. Δηλαδή μπορεί να ξεχωρίσει τα ξένα σώματα από τα στοιχεία του οργανισμού.
Ο πόνος είναι προσωπική υπόθεση, καθώς όλοι τον περνούν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Ας προσέξουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε για να μπορέσουμε να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους που πενθούν.
Μία γυναίκα που απέβαλε βιώνει πολλαπλές απώλειες. Έχασε την εγκυμοσύνη της, τη φουσκωμένη της κοιλιά, εάν ήταν η πρώτη της εγκυμοσύνη έχασε τη μητρότητα της, έχασε τα όνειρα και τα σχέδια της, έχασε ένα μέρος του σώματός της, και το κυριότερο, έχασε το παιδί της που μεγάλωνε μέσα στην κοιλιά της (Adolfsson et al., 2004).
Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ο άνθρωπος θα κληθεί να έρθει αντιμέτωπος με καταστάσεις που εμπεριέχουν την έννοια της απώλειας. Η απώλεια όμως ενός αγαπημένου προσώπου αποτελεί κατά γενική ομολογία την πιο επίπονη, συναισθηματικά φορτισμένη και χρόνια συνθήκη, την οποία ο άνθρωπος καλείται να διαχειριστεί. Το κύριο χαρακτηριστικό στη διαχείριση της ανθρώπινης απώλειας είναι το πένθος.
Η πανδημία αποτελεί μια περίοδο κρίσης, κατά τη διάρκεια της οποίας οτιδήποτε γνωρίζαμε καλά και είχαμε συνηθίσει, αλλάζει. Αναδύονται συναισθήματα φόβου, αγωνίας, θλίψης και άγχους. Τα μεγάλα και σημαντικά ποσοστά θανάτου, φωτίζουν παραπάνω την αίσθηση της ανθρώπινης θνητότητας και ευαλωτότητας.
Η πανδημία του νέου Κορωνοϊού Covid -19 έχει οδηγήσει παγκοσμίως σε μία σειρά από πένθη εξαιτίας των απωλειών/θανάτων από το νέο ιό. Παραγνωρισμένα πένθη που βιώνονται σε ψυχικό, κοινωνικό, οικονομικό επίπεδο λόγω της αποσταθεροποίησης της υγειονομικής περίθαλψης των οικονομικών συστημάτων, απώλειας των κοινωνικών συνδέσεων, προσωπικών ελευθεριών και καθημερινής ρουτίνας. Πρόκειται λοιπόν για μία συλλογική επιδημιολογική και ψυχολογική κρίση.
Είμαστε άνθρωποι. Είμαστε ευάλωτοι και δυνατοί ταυτόχρονα. Το μυστικό, αν υπάρχει τέτοιο πράγμα, είναι να μη σταματάμε ποτέ να παλεύουμε. Να μην παραιτούμαστε.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
