Η είδηση των Τεμπών ενεργοποίησε πολλά από τα τραύματα του Έλληνα πολίτη. Βιώνουμε περιπεπλεγμένο πένθος; Το περιπεπλεγμένο πένθος χαρακτηρίζεται από την ένταση και την διάρκειά του. Αν κανείς αισθάνεται να βουλιάζει σε βαθιά θλίψη και συνεχή οδύνη, σε σημείο να δυσλειτουργεί, τότε ενδεχομένως να είναι μια ένδειξη ότι φλερτάρει με το περιπεπλεγμένο πένθος.
«Αν δεν βρεθεί το σώμα, ένα μέλος, η στάχτη έστω, δεν μπορεί να αρχίσει το πένθος», λέει ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής Σάββας Σαββόπουλος ανατέμνοντας το ψυχικό τραύμα που βαραίνει τη χώρα και όσα θα ακολουθήσουν για τους συγγενείς των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη.
Κατά πόσο αντέχουμε να μπούμε έστω και για λίγο στη θέση του; Πόσο εύκολο είναι να ακούσουμε και να κουβαλήσουμε έστω και για λίγο, από τη θέση του ακροατή, το δικό του πόνο, τον θυμό, την απόγνωση;
Ο χωρισμός προσομοιάζει σε βίωμα και συναισθήματα αυτά που βιώνει κάποιος ενώπιον του θανάτου. Ο χωρισμένος εισέρχεται σε μια κατάσταση πένθους. Ο κόσμος δε θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος.
Η συναισθηματική απογοήτευση και το πένθος που έρχεται όταν χάνουμε το φυσικό περιβάλλον γύρω μας έχει ονομαστεί από τους ειδικούς «οικολογικό πένθος». Καθώς η κλιματική κρίση επιδεινώνεται, το οικολογικό πένθος γίνεται όλο και πιο διαδεδομένο, με τις έρευνες να υποδηλώνουν ότι είναι ένα αυξανόμενο παγκόσμιο φαινόμενο ψυχικής υγείας.
Όταν έχασα την μητέρα μου προσπαθούσα να επεξεργαστώ το γεγονός του θανάτου στην συμβατότητα της ζωής. Ασύμβατα. Ό,τι γεννιέται πεθαίνει αλλά είναι τόσο δύσκολο να το χωρέσει το μυαλό σου. Η πάλη της ζωής με τον θάνατο, η ίδια η κατανόηση του θανάτου χωρίς φιλοσοφικά και θρησκευτικά περιτυλίγματα είναι αδιανόητη. Ο νους μας είναι φτιαγμένος για να κατανοεί ιστορίες και αφηγήσεις με νόημα.
Η προετοιμασία αναφορικά με την απώλεια, αν και θα μπορούσε να μαλακώσει την επίδρασή της επιτρέποντας μια όσο το δυνατόν σταδιακή εξοικείωση ωστόσο δεν είναι πάντα εφικτή μιας και συνήθως προκύπτει ως αποτέλεσμα ενός ατυχήματος, ως μια εξέλιξη αιφνίδια και μη αναμενόμενη που επιφέρει μια ξαφνική ρωγμή στην αρμονία της καθημερινότητας.
Τα παιδιά θέτουν διαρκώς ερωτήσεις και οι γονείς συχνά αναρωτιούνται πως και αν πρέπει να απαντήσουν. Αν και η ειλικρίνεια είναι ο χρυσός κανόνας, ωστόσο δεν είναι πάντα εφικτή, ειδικά όταν αφορά ερωτήματα όπου οι απαντήσεις δεν είναι ξεκάθαρες ακόμη και για τους ίδιους τους ενήλικες, όπως στην περίπτωση του θανάτου.
Η περίοδος των γιορτών μπορεί να είναι αρκετά δύσκολη για ανθρώπους που έχασαν κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο. Δυστυχώς, σύμφωνα με ψυχολόγους που ειδικεύονται στο πένθος, η ευρύτερη οικογένεια και φίλοι δε γνωρίζουν τους τρόπους για να προσφέρουν την στήριξη που θα μπορούσαν.