Όλο και περισσότεροι παρουσιάζουν σημεία ψυχολογικής κόπωσης με την πανδημία. Τα κίνητρα συμμόρφωσης στα περιοριστικά μέτρα ατονούν. Πώς εξηγείται το φαινόμενο;
Αν μπορούμε να βασιστούμε στο γεγονός ότι οι άλλοι τηρούν τους κανόνες προστασίας, εμείς μπορούμε να τη γλιτώσουμε, περιφρονώντας τους. Αυτή είναι μία θέση που υιοθετούν αρκετοί άνθρωποι για τον κορωνοϊό. Πώς μπορεί να αλλάξει;
Μεγάλο ήταν το ποσοστό αυτών που κάλεσαν για θέματα ψυχικής υγείας, βγάζοντας στην επιφάνεια αισθήματα φόβου και ανασφάλειας που ταλανίζουν εδώ και περίπου ένα έτος τον πληθυσμό.
Ποιες πρακτικές μπορούν να υιοθετήσουν οι ψυχολόγοι για να διευκολύνουν τη δουλειά τους με θεραπευόμενους που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της πανδημίας;
Επείγον κάλεσμα στα κράτη να συμπεριλάβουν στα σχέδια ανάκαμψης την ψυχική υγεία και την ψυχοκοινωνική στήριξη των πολιτών σε κρατικό και τοπικό επίπεδο απηύθυνε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τονίζοντας ότι το μέγεθος των ψυχικών επιπτώσεων που θα αφήσει η πανδημία θα είναι ακόμη μεγαλύτερες και από εκείνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ θα συνεχίζονται για πολλά χρόνια ακόμη.
Διανύουμε μια περίοδο που τα σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί είναι κλειστοί ενώ πολλά παιδιά έχουν εβδομάδες να συναντηθούν με τους φίλους τους. Έρευνα που δημοσιεύθηκε από την πανεπιστημιακή κλινική του Αμβούργου – Εppendorf μας δείχνει πως τα παιδιά και οι έφηβοι υποφέρουν πολύ από τον εγκλεισμό (lockdown).
Πολλοί μπερδεύουν το κοινωνικό άγχος με την εσωστρέφεια. Και όμως, δεν είναι το ίδιο. Ο εσωστρεφής έφηβος για παράδειγμα, έχει κοινωνικό δίκτυο, τις παρέες του, απλά δεν είναι ούτε μεγάλες, ούτε και πολλές. Υπάρχουν όμως καθώς θέλει να ανήκει στην ομάδα των συνομηλίκων του. Και ασφαλώς, το κοινωνικό άγχος δεν είναι ίδιο με τη ντροπή.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
