Η αόρατη κακοποίηση της συναισθηματικής παραμέλησης: πώς το «κενό» της παιδικής ηλικίας χαράζει την ψυχή, τροφοδοτεί εξαρτήσεις και γιατί η ουσιαστική γονεϊκή παρουσία είναι αναγκαία.
Οι γονείς που κακοποιήθηκαν ως παιδιά μπορεί να διαιωνίζουν ένα παρόμοιο μοτίβο κακομεταχείρισης των παιδιών τους, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο κακοποίησης.
Πολλοί, όταν μιλούν για τα τραύματα της παιδικής ηλικίας, φαντάζονται ότι αυτά αφορούν μόνο συγκλονιστικά, τεράστια, αξέχαστα κακοποιητικά περιστατικά. Αυτά είναι τα ορατά, τα συνειδητοποιημένα τραύματα.
Ο τρόπος με τον οποίο θυμάται και επεξεργάζεται κανείς την παιδική κακοποίηση ή/και παραμέληση έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στη μετέπειτα ψυχική υγεία από ό,τι η ίδια η εμπειρία.
Η παιδική κακοποίηση και παραμέληση επηρεάζουν διαφορετικά τους άνδρες και τις γυναίκες, αναφέρει μια νέα μελέτη. Οι γυναίκες επηρεάζονται περισσότερο από το παιδικό συναισθηματικό τραύμα και τη σεξουαλική κακοποίηση, ενώ οι άνδρες επηρεάζονται περισσότερο από την παιδική σωματική και συναισθηματική παραμέληση.
Τα πιο σοβαρά παιδικά τραύματα αφήνουν λανθάνοντα ίχνη που συνεχίζουν να έχουν επιπτώσεις και στην ενήλικη ζωή. Ενσωματώνονται βαθιά στο μυαλό και την καρδιά και εκδηλώνονται ως δυσφορία, διαταραχές ή δυσκολίες στην επίτευξη μιας πλήρους ζωής. Ακολουθούν επτά από τα χειρότερα.
Η παιδική κακοποίηση είναι μια από τις πιο αποτρόπαιες πράξεις που υπάρχουν. Χωρίς αμφιβολία, τα θύματα βιώνουν αρνητικές συνέπειες που συχνά μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ζωής τους.
Στην παιδική ηλικία, τα παιδιά δεν έχουν την ικανότητα για να καταλάβουν πότε συμβαίνει κάτι κακό ή δυσλειτουργικό, παρά μόνο ότι πρέπει να υπομείνουν το τραύμα.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
