Υπάρχει μια εμμονή της ελληνικής οικογένειας, που επιθυμεί διακαώς το παιδί να είναι τόσο ταυτισμένο με την νοοτροπία της οικογένειας και τις αξίες που την διέπουν, ώστε να μοιάζει ένα αντίγραφο με την πατρική του οικογένεια.
Σε κάθε αναπτυξιακό στάδιο, ένα από τα βασικά ορόσημα του παιδιού είναι η αυτονομία. Πώς μπορούν να την ενισχύσουν οι γονείς και να μην αποτελεί εμπόδιο η ελληνική κουλτούρα;
Δεν υπάρχει συνταγή γονεϊκότητας. Τα παιδιά ευδοκιμούν όταν οι γονείς απολαμβάνουν τη σχέση μαζί τους, ενώ παράλληλα καταφέρνουν να βλέπουν τον εαυτό τους και πέραν του γονεϊκού ρόλου.
Άνθρωποι που αγαπήθηκαν, ερωτεύθηκαν, πολέμησαν για να είναι μαζί, να δημιουργήσουν οικογένεια και να αποκτήσουν παιδί, καταλήγουν συχνά οι πιο στυγεροί εχθροί.
Δεδομένου πως από το συλλογικό τραύμα αναδύεται ένα προσωπικό συναίσθημα θλίψης, είναι απαραίτητο οι οικογένειες και οι κοινωνίες να επενδύουν κατασκευάζοντας πλέγματα υποστήριξης για τα παιδιά, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν στην οδύνη ανακουφιστικά.
Πώς αλήθεια έγινε η ανατροφή των παιδιών μια τόσο δύσκολη υπόθεση; Και ακόμα: πού μπορεί να βασιστεί ένας σύγχρονος γονιός ώστε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις;
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
