«Ο σύντροφος μου κάνει χρήση ουσιών αλλά δεν δέχεται να πάρει βοήθεια». «Η μητέρα μου είναι αλκοολική και δεν το παραδέχεται, λέει πως κάνει κοινωνική χρήση. Πως μπορώ να την πείσω να το κόψει;»
«Έφαγες;» – «Τι ώρα θα γυρίσεις;» – «Είσαι καλά; Δεν μου έχεις απαντήσει εδώ και 2 ώρες…; Ανησυχώ!» – «Πάλι θα βγεις; Ζακέτα να πάρεις!» . Όταν νιώθετε ότι ο συνεχής βομβαρδισμός μηνυμάτων από γονείς και μέλη της οικογένειας, σας προκαλεί άγχος, θυμό ή απογοήτευση, τότε ήρθε η στιγμή να θέσετε σαφή όρια.
Οι μητέρες μικρών παιδιών με πλήρες ωράριο εργασίας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να βιώσουν αυξημένη ψυχολογική πίεση, υψηλότερα επίπεδα άγχους και χαμηλότερα επίπεδα ευεξίας, τα αποτελέσματα των οποίων ενδέχεται να μεταφερθούν στα παιδιά.
Ένας λόγος που η εφηβεία είναι τόσο δύσκολη περίοδος, τόσο για τους εφήβους όσο και για τους γονείς τους, είναι ακριβώς επειδή το έφηβο άτομο βρίσκεται ανάμεσα στο παιδί και στον ενήλικα.
Η πεποίθηση της κοινωνίας είναι ότι τα παιδιά και οι γονείς θα πρέπει να αποδέχονται οι μεν τους δε «όπως και να έχει», θα πρέπει να συγχωρούν οι μεν τους δε «όπως και να έχει» και θα πρέπει να μαθαίνουν να τα πηγαίνουν καλά «όπως και να έχει». Για κάποια παιδιά όμως αυτό είναι αδύνατο γιατί βιώνουν κακοποίηση και ασέβεια.
Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζει κανείς σε βάθος την οικογενειακή του ιστορία και να συνειδητοποιεί τα μοτίβα των σχέσεων μέσα στα οποία μεγάλωσε και τα οποία καθορίσανε την προσωπικότητά του.
Πλησιάζοντας οι γιορτές πολλοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με το «οικογενειακό τραπέζι». Αρκετές φορές αυτές οι οικογενειακές γιορτές καταλήγουν σε δάκρυα, τσακωμούς και στεναχώρια, ενώ άλλες σε γέλια και ευχάριστη διάθεση, χωρίς να καταλαβαίνουμε ξεκάθαρα τι είναι αυτό που καθορίζει την κατάληξη μιας τέτοιας γιορτής.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
