Ο όρος «ναρκισσισμός» έχει εισχωρήσει στον δημόσιο λόγο, στις ετικέτες των σχέσεων, στην καθημερινή μας ερμηνεία του άλλου. Χρησιμοποιείται με ευκολία: για τον σύντροφο που δεν συμμορφώθηκε, τον γονιό που δεν αγκάλιασε, τον προϊστάμενο που δεν άκουσε, τον φίλο που απομακρύνθηκε. Συχνά όμως η χρήση αυτή, αν και εύστοχη στο συναίσθημα, δεν αποτυπώνει την ψυχική πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει τον ναρκισσιστικό τρόπο οργάνωσης.