Το παραδοσιακό ψυχιατρικό μοντέλο αντιμετώπισης των ψυχικών παθήσεων έχει δεχθεί διαχρονικά εντονότατη κριτική, δημιουργώντας νέους προβληματισμούς και εναλλακτικές προσεγγίσεις. Ήδη από τη δεκαετία του ’60 παρατηρούνται διάφορα κινήματα αυτοβοήθειας ως εναλλακτικές απαντήσεις στις αδυναμίες των επίσημων κρατικών κοινωνικών πολιτικών.