Η κακοποίηση είναι μια παραβίαση της ατομικότητάς μας σε επίπεδο σωματικό, ψυχο-συναισθηματικό και σεξουαλικό. Η πανίσχυρη δυναμική που αναπτύσσεται στη σχέση μεταξύ κακοποιητή-κακοποιημένου είναι αυτή που ωθεί το θύμα να παραμένει σιωπηλό και τον θύτη να συνεχίζει τη δράση του σε κοινή θέα.
Τα βρέφη που προέρχονται από σπίτια με ενδοοικογενειακή βία συχνά έχουν χειρότερα ακαδημαϊκά αποτελέσματα στο σχολείο, λόγω νευροαναπτυξιακών καθυστερήσεων.
Ας μην μένουμε και εμείς άπραγοι, όπως όλες εκείνες οι γυναίκες, περιμένοντας το σωτήρα που δεν έρχεται ποτέ. Ας κάνουμε μόνοι μας μια αρχή, μην χάνοντας άλλο χρόνο.. Μας αξίζει μια καλύτερη Ζωή, μια καλύτερη κοινωνία και σε εμάς αλλά και στα παιδιά μας.
Οι νέοι που βίωσαν σύνθετο τραύμα στην πρώιμη ζωή τους, ως αποτέλεσμα διαπροσωπικής βίας ή παιδικής κακοποίησης, εμφάνισαν σοβαρότερα προβλήματα ψυχικής υγείας και γνωστικές διαταραχές από τους συνομηλίκους τους χωρίς έκθεση σε τραύμα.
Με αφορμή την πληθώρα σχολίων που ακούγονται ευρέως τον τελευταίο καιρό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης και τα οποία ενοχοποιούν τα θύματα/επιζώντες/-ώσες σεξουαλικής κακοποίησης (victim blaming), αποφάσισα να γράψω το εν λόγω άρθρο.
Προσωπικότητα – ακούμε συχνά αυτήν την λέξη και οι περισσότεροι από εμάς είμαστε σίγουροι για τον ορισμό της. Στην καθομιλουμένη, κάνουμε συνήθως λόγο για ανθρώπους που έχουν έντονη προσωπικότητα, ισχυρή προσωπικότητα ή για όσους δεν… έχουν προσωπικότητα.
Ακούγεται κάπως οξύμωρη η φράση «κακοποιητική αγάπη». Είναι δυνατόν η αγάπη να είναι κακοποιητική; Υπάρχει κακοποιητική αγάπη; Χωράει μια λέξη που υποδηλώνει κάποια μορφή βίας δίπλα στην αγάπη;