Για να βγουν από το επικίνδυνο φάσμα του θυμού οι άνθρωποι χρειάζεται να τολμήσουν την προσωπική διαφοροποίηση, να τα βάλουν με τις ενοχές τους, να ανταλλάξουν την ενοχή με την ευθύνη και να βάλουν την ενέργεια του πάθους τους στις σωστές της διαστάσεις.
Η συγνώμη σε ένα παιδί, είναι μια υπεύθυνη κίνηση. Ως πατέρας, μητέρα ή δάσκαλος, αν πάει κάτι στραβά με ένα παιδί, πρέπει να είστε σε θέση να του ζητήσετε συγνώμη. Γίνετε εσείς το παράδειγμα και διδάξτε στα παιδιά πώς όλοι κάνουν λάθη.
Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στον άθλο της ανατροφής τόσο από την πλευρά των γονιών όσο και των παιδιών είναι ο βαθμός διαφοροποίησης από το γονεϊκό σύστημα και η αυτονόμηση των παιδιών. Με άλλα λόγια είναι ο στόχος τα παιδιά να μας ξεπεράσουν, να γίνουν καλύτερα, όχι βεβαίως σε επιτεύγματα, αλλά σε εσωτερική πληρότητα.
Τα παιδιά γεννιούνται με την αίσθηση της παντοδυναμίας, αφού γρήγορα από μωρά απολαμβάνουν την πλήρη προσοχή και φροντίδα από τη μητέρα. Ξεκινούν τη ζωή τους αποτελώντας το επίκεντρο όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και όλου του περιβάλλοντος. Και έτσι πρέπει να γίνεται.
Η κλινική εμπειρία με γονείς σε ψυχοθεραπεία και σε ψυχο-εκπαιδευτικές ομάδες σε σχολεία φανερώνει μία δυσκολία στον καθορισμό του πλαισίου στο οποίο οφείλει να κινείται το παιδί, ανάλογα με το αναπτυξιακό του στάδιο.
Το χρέος μας, ως γονείς, είναι να μάθουμε στα παιδιά και να τα ενθαρρύνουμε να αναγνωρίζουν το συναίσθημά τους, ώστε αυτό να εκφραστεί και να γίνει αντικείμενο διαχείρισης
Για την καλύτερη διαχείριση και αντιμετώπιση του άγχους, είναι σημαντική η συνειδητοποίηση και η αναγνώριση της επίδρασης των γονικών προτύπων, ειδικά ως προς τον τρόπο που επηρεάζουν τη δική μας διαχείριση του άγχους. Μήπως άραγε οι δικές μας προσεγγίσεις μοιάζουν με εκείνες των γονιών μας;
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
