Αυτή είναι η «αυγή» της ανθεκτικότητάς μας. Εκείνη ακριβώς η στιγμή που η θλίψη και το φορτίο του πόνου μας, υποχωρούν μπροστά στην θεραπευτική δύναμη του σθένους μας.
Η αποδοχή των συναισθημάτων προϋποθέτει μία ευγενική στάση προς τον εαυτό μας. Οι επικριτικές σκέψεις και η αυτο-κατηγορία δεν βοηθούν αυτή τη διαδικασία και συνήθως είναι σημάδια της προσπάθειάς μας να ελέγξουμε τα δύσκολα συναισθήματα.
Κάθε μέρα όταν ξυπνάτε, να θυμάστε αυτή την απλή φράση: Κάνω το καλύτερο δυνατό που μπορώ αυτή τη στιγμή, με βάση τους διαθέσιμους πόρους που έχω και την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι.
Επειδή οι σχέσεις βασίζονται σε μοτίβα, όπου οι σύντροφοι αντανακλούν συμπεριφορές ο ένας στον άλλον, αν αλλάξετε εσείς, αλλάζει το μοτίβο σχέσης, το οποίο μπορεί να αλλάξει με τη σειρά του το σύντροφό σας και τη σχέση σας.
Πόσο συχνά λειτουργούμε με ενσυναίσθηση και αφήνουμε στ’ αλήθεια τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής μας να μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα τα συναισθήματα, τις στάσεις και τις απόψεις τους χωρίς να νιώθουν ότι βάλλονται, ότι κατευθύνονται ή ελέγχονται;
Χαρτογραφώντας τον εαυτό μας στη θεραπευτική διαδικασία. Ανακαλύπτοντας την μοναδικότητα μας μέσα από τον «παράδοξο» δρόμο της αποδοχής- A line is a dot that went for a walk (Paul Klee).
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
