Το συναίσθημα που μας ταλαιπωρεί είναι σαν έναν ασθενή που υποφέρει. Ζητάει την προσοχή μας, τη φροντίδα μας, την προστασία μας. Μόνο τότε μπορεί να μετατραπεί σε κάτι άλλο.
Γιατί είμαστε οι πιο σκληροί κριτές του εαυτού μας; Η αυτοσυγχώρεση δεν είναι αδυναμία, αλλά η απόλυτη πράξη θάρρους που μετατρέπει τις πληγές μας σε ευκαιρίες αυτοσυμπόνιας.
Όσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να συμφιλιωθεί και να αποδεχθεί αυτό που έχει συμβεί, τότε δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό μας να το ξεπεράσουμε, να το αφήσουμε πίσω.
Αν δεν μετασχηματίσουμε τη θλίψη και τη λαχτάρα μας, μπορεί να καταλήξουμε να τις επιβάλλουμε στους άλλους μέσω της εκμετάλλευσης, της κυριαρχίας, της παραμέλησης. Αλλά αν συνειδητοποιήσουμε αυτό που ξέρουν –ή που θα μάθουν– όλοι οι άνθρωποι, δηλαδή την απώλεια και την οδύνη, μπορούμε να στραφούμε ο ένας προς τον άλλο.
Η Θεραπεία Αποδοχής και Δέσμευσης είναι μία ερευνημένη θεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιεί στρατηγικές αποδοχής και συνειδητότητας μαζί με στρατηγικές δέσμευσης και αλλαγής συμπεριφοράς για την αύξηση της ψυχολογικής ευελιξίας.
Έτσι ορίζω εγώ την ευτυχία. Όταν κάτι το κάνουμε για το καλό μας. Εξού και η ετυμολογία της λέξης ευ (καλώς) + τεύχω (φτιάχνω). Ας σταματήσουμε να τοποθετούμε τοίχους στις εσωτερικές μας επιθυμίες.
Το να βιώσουμε τα συναισθήματά μας και να τα αποδεχτούμε πλήρως ίσως δεν είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να νιώσουμε καλύτερα μέσα στη στιγμή, αλλά μακροπρόθεσμα ίσως μας οδηγήσει σε μια ζωή που είναι πιο κοντά σε αυτό που θέλουμε πραγματικά.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 
