Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά δεν είναι σφάλμα, αλλά ένας αρχέγονος μηχανισμός επιβίωσης. Ο εγκέφαλος προτιμά έναν ελεγχόμενο εσωτερικό πόνο από την αβεβαιότητα μιας εξωτερικής απειλής, θυσιάζοντας την ευτυχία για την ασφάλεια.
Κάποιες φορές ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε και παρ’ όλα αυτά δεν το κάνουμε. Δεν είναι τεμπελιά ούτε αδυναμία. Υπάρχουν βαθύτεροι λόγοι που σε κρατούν πίσω και μπορείς να τους ξεπεράσεις.
Με τη χρήση στρατηγικών διαχείρισης του χρόνου, τη θέσπιση σαφών στόχων και την ενίσχυση της δέσμευσης, είναι δυνατόν να μειωθεί η αναβλητικότητα και να ενισχυθεί η παραγωγικότητα.
Το time-blocking είναι μια στρατηγική που σε βοηθάει να κερδίσεις χρόνο και να γίνεις πιο παραγωγικός/ή. Εδώ, σου λέμε πώς να την εφαρμόσεις, βήμα – βήμα.
Τι είναι αυτό που εμποδίζει τη θέλησή μας να προχωρήσουμε μπροστά; Γιατί απλώς δεν ξεκινάμε να κάνουμε πράγματα; Μία ψυχολογική θεωρία, «Η θεωρία της Μείωσης της Καθυστέρησης» μας βοηθά να εξηγήσουμε την αναβλητικότητα.
Εκείνα τα παιδιά που μεγάλωσαν με την αίσθηση ότι είναι αδύνατο να τα καταφέρουν και βίωσαν υπερβολική κριτική, η αποφυγή ενός προβλήματος είναι πιο εύκολή από το να ρισκάρουν να ταπεινωθούν.
Ίσως έχετε ακούσει τη φράση «αν είναι να κάνεις κάτι, κάνε το καλά αλλιώς μην το κάνεις καθόλου». Συχνά, οι τελειομανείς άνθρωποι επιλέγουν το δεύτερο σκέλος.
Ο επαναπροσδιορισμός των γνωρισμάτων του εαυτού με στόχο τη δημιουργία μιας αναδιαμορφωμένης ταυτότητας η οποία θα αποτελεί την βάση για την εκδήλωση πιο εύκαμπτων και λειτουργικών συμπεριφορών, είναι μια διαδικασία που διαρκεί σε όλη μας την ζωή και ξεκινά από την στιγμή που θα παραιτηθούμε για πρώτη φορά από την πίστη σε μία αξιολογική κρίση που μάς προσδιόριζε τα προηγούμενα χρόνια.