Καταθέσεις Ψυχής

γυναίκα που βρίσκεται κάτω από το νερό και πνίγεται ψυχική ασθένεια

Τι με δίδαξε ένα ανέκδοτο για την χρόνια ασθένεια

“Η ανησυχία δεν μειώνει το πένθος από το αύριο, μειώνει τη δύναμη από το σήμερα”. Ναι, η πτώση είναι αναπόφευκτη. Αντί να ανησυχούμε για αυτήν, ίσως είναι καλύτερα να νιώσουμε την ευλογία του να
γκράφιτι σε τοίχο που απεικονίζει μία θλιμμένη γυναίκα

Όταν φοβάσαι την ανάρρωση από την ψυχική ασθένεια

Φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό, τρομοκρατούμαι στην ιδέα της αλλαγής: θα είμαι και πάλι ο εαυτός μου; Φοβάμαι. Φοβάμαι να πάω στη θεραπεύτρια ή να μιλήσω για τα ψυχολογικά μου. Φοβάμαι να δείξω τ
μία πεταλούδα κάθεται πάνω σε ένα χέρι

Σκέψεις για να βγει ζωή μέσα από τη στάχτη

Αυτό που συνέβη δυστυχώς φέτος το καλοκαίρι δεν μπορεί να αλλάξει, μπορεί όμως να μας αλλάξει. Το φετινό καλοκαίρι είναι ίσως το πιο επώδυνο από τα καλοκαίρια που θυμάμαι. Το πένθος βαρύ, οι νεκροί
ένα λούτρινο αρκουδάκι στη μέση ενός λασπωμένου δρόμου

Tι να πεις σ’ ένα γονιό που έχει χάσει το παιδί του; Γραμμένο από μια μητέρα που έχει χάσει παιδί

Η απόλυτη ψυχική καταρράκωση που προκαλεί ο θάνατος του παιδιού σου μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο από εκείνους που την έχουν υποστεί. Τέσσερα χρόνια μετά, ακόμα κοιτάζω τον τάφο της κόρης μου με
γυναίκα που έχει γείρει πίσω το κεφάλι της

Δεν είμαστε ανεπαρκείς, μας ανέθρεψαν απλώς ενήλικες που και οι ίδιοι δεν είχαν επαρκώς φροντιστεί

Η ικανότητα για αυτο-ανακούφιση είναι η κληρονομιά της ιστορίας της φροντίδας που λάβαμε. Πόσο εύκολο είναι να ανακουφίσουμε τον εαυτό μας όταν δεν το έχουμε διδαχθεί; Ας φανταστούμε πως είμαστε με
πίνακας που απεικονίζει μία φωτεινή πόρτα από την οποία μπαίνουν πολύχρωμες πεταλούδες

Η ζωή μας...μια πόρτα

Όλη μας η ζωή, μια πόρτα. Πόρτες μέσα μας, πόρτες στον κόσμο γύρω μας, δίπλα μας. Μια πόρτα για τη χαρά, μια πόρτα για την απογοήτευση. Συνεχώς, μια αναμονή μπροστά και πίσω από μια πόρτα. Άραγε, πόσο
ανδρικό χέρι που προσπαθεί να φτάσει τον ουρανό με σύννεφα

Τι χρειάζομαι όταν σου λέω πως σήμερα παλεύω με την ψυχική ασθένεια

Δε χρειάζομαι απαντήσεις ή λύσεις που κανείς μας ούτως ή άλλως δεν έχει. Δε χρειάζομαι τέλεια λόγια. Το μόνο που χρειάζομαι εκείνες τις δύσκολες μέρες, είναι να ξέρω πως με αγαπούν... Τώρα θα είμαι
γυναίκα ψάχνει μέσα σε καμένο σπίτι

Όταν η ζωή γίνεται ξαφνικά απάνθρωπη

Για μια στιγμή μπήκα στη θέση αυτών που έφυγαν. Πώς να είναι άραγε το συναίσθημα του να ξέρεις με βεβαιότητα πως δεν έχεις διέξοδο διαφυγής; Πώς να είναι να χάνεις την ελπίδα; Γιατί μετανιώνεις τις τε
γυναίκα σε κατεστραμμένο σπίτι ψάχνει τα συντρίμμια

Που να τον χωρέσουν τόσο πόνο τόσοι άνθρωποι;

Σοκαρισμένη για το μέγεθος της συμφοράς, αναλογιζόμενη τον πόνο που άφησε πίσω της τούτη η πρωτοφανής λυσσασμένη φωτιά. Έμοιαζε σαν να ξύπνησαν όλα τα μυθικά τρομακτικά πλάσματα την ίδια στιγμή, έγινα
άντρας σε ένα χωράφι κοιτάζει τον ουρανό

Ένα γράμμα στον τραμπούκο μου

Κάθε όνομα που μου χάριζες και σπίλωνες την ιερότητα του παιδιού μέσα μου, κάθε πληγή που μου άνοιγες μόνο και μόνο για να λάβεις την σαδιστική ικανοποίηση της ανωτερότητάς σου και της εξουσίας σου πά

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε το newsletter μας!

Βρείτε μας στα...