banner-desk banner-mob
banner-desk banner-mob
thumb

«Frankenstein»: Ο καθρέφτης του τραύματος και η αλυσίδα της κακοποίησης

- Ταινίες
19 Ιανουαρίου 2026

Μια διεισδυτική κατάδυση στην ψυχή του Victor Frankenstein, όπου η δημιουργία του «Τέρατος» δεν είναι επιστημονικό επίτευγμα, αλλά μια απελπισμένη, βίαιη αναπαράσταση ενός κακοποιημένου παιδιού που προσπαθεί μάταια να νικήσει τον θάνατο και την εγκατάλειψη.


Ο Victor Frankenstein του Guillermo del Toro ήταν ένα εξαιρετικά τραυματισμένο παιδί. Βασανίζεται από μνήμες κακοποίησης και απώλειας που αρνούνται να πεθάνουν μέσα του. Υποφέρει ακατάπαυστα. Το ίδιο και το Πλάσμα που δημιουργεί απεγνωσμένα, προσπαθώντας να κάνει τα τραύματά του να εξαφανιστούν.

Φυσικά, αυτό δεν λειτουργεί και ο Victor παγιδεύεται σε ψυχαναγκαστικές επαναλήψεις των τραυμάτων του, ξανά και ξανά, αναπαραστάσεις που γίνονται όλο και πιο βίαιες και απελπισμένες. Το γιατί ο Victor κάνει ό,τι κάνει, το ποιος είναι το Πλάσμα γι’ αυτόν και το πώς θεραπεύεται κανείς από το τραύμα δεν είναι εύκολοι γρίφοι. Επειδή η κακοποίηση επαναλαμβάνεται μέσα από τραυματικές επαναλήψεις, ακόμη και όταν δεν έχεις ιδέα γιατί ή τι συμβαίνει…

Τα παιδικά τραύματα του Frankenstein

Κακοποίηση και απώλεια. Αυτά υπέστη ο Victor νωρίς στη ζωή του. Η κακοποίηση δεν θα έπρεπε να συμβαίνει ποτέ. Η απώλεια δεν μπορεί να ελεγχθεί. Και όταν δεν έχεις έλεγχο, ο έλεγχος είναι αυτό που θέλεις. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Αλλά ας καταλάβουμε πρώτα τι πέρασε ο Victor στα χέρια του πατέρα του. Η αγάπη της μητέρας του ήταν το μόνο που είχε για να τον προστατεύει και να τον κάνει να νιώθει ότι ίσως ήταν ένα αξιαγάπητο παιδί.

Ο πατέρας του Victor, ο Δρ. Leopold Frankenstein, ένας διάσημος χειρουργός, ήταν τύραννος. Ένας σκληρός, ζηλόφθονος, μοχθηρός άνθρωπος. Ο Victor ήταν ο στόχος του. Ειδικά από τη στιγμή που η μητέρα του Victor, η βαρόνη Claire Frankenstein (Mia Goth), αγαπούσε τον γιο της περισσότερο από τον ελεγκτικό σύζυγό της.

Εκείνος ξέσπασε τον φθόνο και τη ματαιοδοξία του στον Victor. Δείτε τον να χαράζει το πρόσωπο του παιδιού για ένα λάθος. Να τον ταπεινώνει αν η ικανότητά του για μάθηση δεν είναι άμεση. (Δείτε αργότερα τον Victor να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο στο Πλάσμα).

Η απώλεια της μητέρας του ήταν αβάσταχτη. Ο Victor την χρειαζόταν για να μην τον αφήσει ποτέ.

banner-desk banner-mob

«Η Μητέρα ήταν Δική μου»: Ελέγχοντας τον φόβο

Όταν ο πατέρας του έλειπε, η μητέρα ήταν δική του. Έτσι διαχειριζόταν την κακοποίηση. Όμως ο πατέρας του απέτυχε ως χειρουργός και δεν την έσωσε από τον θάνατο κατά τη γέννηση του αδελφού του, William. «Η μητέρα μου, την οποία θεωρούσα μέρος του εαυτού μου, ήταν τώρα νεκρή». Η αγάπη χάθηκε. Ο Victor έκλεισε την καρδιά του. Έγινε σκληρός.

Ο Victor γίνεται ο πατέρας του

Αντί να θρηνήσει, ο Victor προσπαθεί να κατακτήσει τον θάνατο. Δημιουργεί το Πλάσμα , αλλά μόλις αυτό ζωντανεύει, ο Victor απογοητεύεται. Το Πλάσμα δεν μαθαίνει γρήγορα. Αυτό ενεργοποιεί το τραύμα του: ο ανυπόμονος πατέρας του ξυπνά μέσα του. Ο Victor γίνεται ο τύραννος. Αλυσσοδένει και ταπεινώνει το Πλάσμα, ακριβώς όπως αλυσοδέθηκε και ταπεινώθηκε ο ίδιος ως παιδί. Γίνεται ο πατέρας που μισούσε για να ελέγξει το δικό του αυτομίσος.

Το πλάσμα ως ο παιδικός εαυτός του Victor

Το Πλάσμα είναι ο παιδικός εαυτός του Victor που ζητά στοργή. Αλλά ο Victor μισεί την ανάγκη. Την απορρίπτει. Προσπαθεί να σκοτώσει το Πλάσμα, όπως προσπάθησε να σκοτώσει τη δική του ανάγκη για αγάπη.

Η τρυφερότητα ως θεραπεία

Η θεραπεία έρχεται μόνο μέσα από την τρυφερότητα, όπως δείχνει ο τυφλός γέροντας που βρίσκει το Πλάσμα στο δάσος. Ο γέροντας δεν φοβάται το «τέρας». Του μαθαίνει να διαβάζει, του δίνει χρόνο και αγάπη. Το Πλάσμα μαθαίνει ότι δεν είναι ένα «έκτρωμα», αλλά ένας άνθρωπος με ψυχή. Όμως το τραύμα ζει στα οστά. Χρειάζεται χρόνος.

Γιατί το «Συγγνώμη» θεραπεύει

Στο τέλος, ο κύκλος κλείνει. Η κακοποίηση επαναλαμβάνεται μέχρι ο Victor να πει αυτό που ο δικός του πατέρας δεν μπόρεσε ποτέ: «Συγγνώμη. Συγχώρεσέ με, γιε μου».

Το Πλάσμα είναι ο Victor. Ο Victor είναι το Πλάσμα. Μόνο όταν ο θύτης (Victor) αναγνωρίζει τον πόνο του θύματος (Πλάσμα/Εαυτός) και ζητά συγχώρεση, η καρδιά μπορεί να ελευθερωθεί. Μπορεί να ζήσει «ραγισμένα», αλλά τουλάχιστον θα ζήσει ελεύθερη.

Δείτε το τρέιλερ:


Πηγή

Απόδοση – Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Παρακολούθηση σχολίων
Ειδοποίηση για
0 Σχόλια
Νεότερο
Το πιο παλιό Περισσότεροι ψήφοι
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια