Μια διάσημη ψυχολόγος, ένας διαβόητος serial killer. Σε ένα δανέζικο ψυχολογικό θρίλερ, η θεραπευτική συνεδρία μετατρέπεται σε ένα αγωνιώδες παιχνίδι εκβιασμού και ψυχολογικής μάχης για την επιβίωση.
Το «The Last Client» (Klienten, 2022) είναι ένα δανέζικο ψυχολογικό θρίλερ που λειτουργεί κυρίως ως μια έντονη, κλειστοφοβική ψυχολογική μονομαχία ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα για το τραύμα, την ενοχή και τη φύση της θεραπείας.
1. Η Παθολογία του Δολοφόνου και το Τραύμα:
Ο Μαρκ, ο τελευταίος πελάτης, αποκαλύπτεται ότι είναι ένας διαβόητος serial killer που δολοφονεί εγκύους γυναίκες. Το κίνητρό του συνδέεται με ένα βαθύ τραύμα παραμέλησης και μοναξιάς από την παιδική του ηλικία. Ο ίδιος παραθέτει μια φράση από το βιβλίο της ψυχολόγου, Susanne Hartmann, γράφοντας με αίμα στον τόπο του εγκλήματος: «Πέφτω στο άπειρο χάσμα της μοναξιάς χωρίς κανέναν να με πιάσει».
Αυτή η φράση υποδηλώνει ότι η εγκληματική του συμπεριφορά μπορεί να είναι μια ακραία εκδήλωση της μη επεξεργασμένης παιδικής αίσθησης εγκατάλειψης.
2. Ο Ψυχολογικός Εκβιασμός και η Αντιστροφή Ρόλων:
Η κεντρική ένταση της ταινίας δημιουργείται από το τελεσίγραφο του Μαρκ προς τη Susanne: πρέπει να τον «θεραπεύσει» μέσα σε μία ώρα, αλλιώς θα γίνει το επόμενο θύμα του. Ωστόσο, η συνεδρία εξελίσσεται σε ένα ευφυές παιχνίδι χειραγώγησης.
Ο Μαρκ, αντί να επιδιώξει πραγματική βοήθεια, περνά περισσότερο χρόνο ερευνώντας το παρελθόν της Susanne. Αποδεικνύεται ότι η επίσκεψή του δεν ήταν μια απεγνωσμένη κραυγή για βοήθεια, αλλά μέρος ενός μακροπρόθεσμου σχεδίου εκδίκησης που έχει τις ρίζες του στα δικά της μυστικά και την ιστορία της.
3. Το Κλειστοφοβικό Πλαίσιο:
Η πλειονότητα της δράσης εκτυλίσσεται μέσα στο πολυτελές γραφείο της ψυχολόγου. Η ατμόσφαιρα αυτή ενισχύει την ψυχολογική πίεση και καθιστά τον διάλογο τον βασικό μηχανισμό αγωνίας. Η Susanne αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει όλη τη διανοητική και κλινική της οξύνοια για να αποδομήσει τον Μαρκ, ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται να επιβιώσει και να προστατεύσει τα δικά της μυστικά.
Το έργο διερευνά τον λεπτό ρόλο της ψυχολόγου, η οποία από θέση εξουσίας (ως θεραπεύτρια) βρίσκεται σε θέση πλήρους τρωτότητας (ως θύμα), ωθώντας την να αντιμετωπίσει όχι μόνο το σκοτάδι του πελάτη της, αλλά και το δικό της.








