Σε όλο το ταξίδι της ζωής μας, κάτι κερδίζουμε και παράλληλα κάτι χάνουμε, είτε αγαπημένους μας ανθρώπους, είτε αγαπημένους μας τόπους, αντικείμενα ή ακόμη και τα νιάτα μας, τα όνειρά μας.
Mία κοντινή εμπειρία με το θάνατο, είναι για τους περισσότερους από εμάς ένας συναγερμός με πολλούς τρόπους. Αν ο συναγερμός μπορούσε να μιλήσει θα έλεγε μία λέξη: «Ελευθερία».
Κάθε ενήλικας ή παιδί, υφίσταται συνεχείς απώλειες («ευνουχισμούς»), από τη στιγμή της γέννησής του και κατά τη διαδρομή της ωρίμανσής του μέσα από τη ψυχοσεξουαλική του ανάπτυξη.
O κάθε άνθρωπος περνάει μέσα από μία σειρά συναισθηματικών εμπειριών (τα στάδια του πένθους) όταν έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, με μία ανίατη ασθένεια ή με κάποια άλλη μορφή πένθους, δηλαδή περνάει μέσα από κάποιες φάσεις μέχρι τελικά να αποδεχτεί το μοιραίο –τον θάνατο, την απώλεια.
Κανένας δεν είναι θωρακισμένος από το τραύμα που μπορεί να προκαλέσει ένα αναπάντεχο καταστροφικό γεγονός ή ένα απρόσμενο συμβάν που πλήττει εμάς και την οικογένειά μας.
Μια εκπληκτική μελέτη σε Θιβετιανούς Βουδιστές. Οι ψυχολόγοι ερευνητές ανέφεραν ότι αυτά τα ευρήματα ήταν ίσως τα πιο περίεργα και απροσδόκητα που είχαν συναντήσει στην καριέρα τους.