Το συναίσθημα που μας ταλαιπωρεί είναι σαν έναν ασθενή που υποφέρει. Ζητάει την προσοχή μας, τη φροντίδα μας, την προστασία μας. Μόνο τότε μπορεί να μετατραπεί σε κάτι άλλο.
Η αποφασιστικότητα είναι η φωνή που λέει «προχώρα» όταν όλα γύρω σε σπρώχνουν να μείνεις στάσιμος. Δεν είναι βιασύνη ούτε τυφλή δράση, είναι η δύναμη να παίρνεις θέση, να κάνεις επιλογές και να τις στηρίζεις. Χωρίς αποφασιστικότητα, τα όνειρα μένουν σκέψεις και τα σχέδια μένουν στα χαρτιά.
Το γιοσούκου είναι το αρχαίο ιαπωνικό έθιμο σύμφωνα με το οποίο γιορτάζουμε εκ των προτέρων ένα σημαντικό γεγονός που επιθυμούμε να συμβεί στη ζωή μας.
Κάθε προσπάθεια που κάνουμε στη ζωή, μπαίνει στη ζυγαριά της ασφάλειας. Αφήνουμε όνειρα και φιλοδοξίες για να ζήσουμε το λίγο του τώρα. Και μία στιγμή, ξυπνάμε στο μέλλον μετανιώνοντας για ό,τι δεν έχουμε ζήσει στο παρελθόν.
Γιατί είμαστε οι πιο σκληροί κριτές του εαυτού μας; Η αυτοσυγχώρεση δεν είναι αδυναμία, αλλά η απόλυτη πράξη θάρρους που μετατρέπει τις πληγές μας σε ευκαιρίες αυτοσυμπόνιας.