Μία νέα προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία είναι ο συνδυασμός περπατήματος στη φύση και συζήτησης κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής συνεδρίας. Οι αντιδράσεις των θεραπευόμενων είναι πραγματικά εκπληκτικές. Οι διαθέσεις τους βελτιώνονται, αισθάνονται πιο δυνατοί, πιο ενθουσιώδεις και έτοιμοι να θέσουν νέους στόχους.
Ο διευρυμένος ρόλος της τεχνολογίας στην παροχή ψυχολογικών υπηρεσιών και η συνεχής ανάπτυξη νέων τεχνολογιών που μπορεί να είναι χρήσιμες στην πρακτική της ψυχολογίας παρουσιάζουν μοναδικές ευκαιρίες, σκέψεις και προκλήσεις στην πράξη. Διαβάστε τις οδηγίες του Αμερικανικού Ψυχολογικού Συλλόγου μέσα από τη μετάφραση και επιμέλεια των ψυχολόγων/ψυχοθεραπευτών Artemis Chryssolora, Ελισάβετ Παπάζογλου, Mirella Korobilia & Konstantina Stavrou από το ψυχολογικό κέντρο «Συνηχήσεις».
Φαίνεται πως όσο κι αν μας κάνουν να υποφέρουμε αυτές οι σκέψεις/συμπτώματα, θέλουν μόνο το καλό μας, να μας υπενθυμίσουν πως χρειάζεται να φροντίσουμε περισσότερο τις ανάγκες μας και να έρθουμε πιο κοντά τους.
Το να δώσουμε λίγο χρόνο για να συνδεθούμε ανθρώπινα μαζί τους, το να μοιραστούμε κάποιες πολύ βασικές πληροφορίες για εμάς, δεν θα καταστρέψει το κύρος μας αλλά θα αποδομήσει την ειδημοσύνη μας και θα μας οδηγήσει σε ένα αυθεντικό εσωτερικό διάλογο, στον οποίο θα συνειδητοποιήσουμε ότι το να εργαζόμαστε ως ψυχοθεραπευτές συνιστά ένα σπουδαίο προνόμιο, το οποίο οφείλουμε στους ανθρώπους που μας εμπιστεύονται τις ιστορίες τους.
Ο τρόπος που θέτουμε και διατηρούμε τα όριά μας, αντανακλά όχι μόνο τις προσωπικές και επαγγελματικές μας αξίες, αλλά και τον σεβασμό μας απέναντι στους θεραπευόμενούς μας καθώς και τις δικές τους ανάγκες για όρια.
Είναι γεγονός πως στη σημερινή εποχή του Brain Drain, πολλοί ψυχολόγοι αποφασίζουν να μετακομίσουν και να δουλέψουν στο εξωτερικό, «παίρνοντας» μαζί τους επίσης την κουλτούρα και τη γλώσσα τους. Επιπλέον, το καίριο ζήτημα της προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, γέννησε την ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης των ανθρώπων αυτών στις δομές όπου φιλοξενούνται.
Η είδηση και μόνο ότι πάσχει κανείς από χρόνιο νόσημα προκαλεί μία αλυσίδα αντιδράσεων, όπως ακριβώς και στο πένθος: άρνηση, θυμό, συμπτώματα άγχους ή/ και κατάθλιψης μέχρι τελικά να έρθει η αποδοχή ότι η ζωή, όπως την γνώριζα μέχρι τώρα, αλλάζει ριζικά.
Σύμφωνα με τη θεωρία της κοινωνικής κατασκευής, η οποία υποστηρίζει ότι η αντίληψή μας για την πραγματικότητα είναι υποκειμενική και προϊόν συγκατασκευής, η αναζήτηση της γνώσης πρέπει να γίνεται στις κοινωνικές διεργασίες της συμβολικής ανταλλαγής και αλληλεπίδρασης (Gergen), πράγμα που επιτυγχάνεται μέσω των διαπροσωπικών σχέσεων.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 