Σύμφωνα με τις κυρίαρχες δοξασίες υπό το πρίσμα των οποίων όλοι πάνω κάτω ως τέκνα του δυτικού πολιτισμού έχουμε γαλουχηθεί, τα Χριστούγεννα αποτελούν την πιο λαμπερή, φωτεινή και –must be lived to the edge- γιορτή του χρόνου. Γι΄ αυτόν ακριβώς το λόγο πραγματοποιείται και μία έξαρση εντυπωσιασμού στο στολισμό, στο ντύσιμο αλλά και στη διασκέδαση των ημερών αυτών, τουλάχιστον κατά την pro- covid εποχή.
Δεν μου αρέσουν τα Χριστούγεννα μου είπες με στόμφο πριν λίγες μέρες. Δεν μου αρέσουν!! Δεν μου αρέσουν τα λαμπάκια, τα φωτάκια, η χαρά όλων, λες και κάτι έγινε. Θέλω να με αφήσουν στην ησυχία μου, να ακούσω την μουσική μου στο δωμάτιό μου.
Τα Χριστούγεννα είναι η συμβολική γιορτή της γεννήσεως της ελπίδας και της προσμονής για κάτι νέο που με τον καιρό θα επιφέρει τη λύτρωση. Είναι ως εκ τούτου μια κατανυκτική εορτή που απαιτεί αφενός μεν βαθιά ενδοσκόπηση αφετέρου δε συνειδητότητα της ύπαρξής μας.
Όταν λέω θέλω να είμαι χαρούμενος, όταν λέω ότι η χαρά μου εξαρτάται από τον τάδε ή τον δείνα παράγοντα, βάζω τον εαυτό μου σε ένα κυνήγι ευδαιμονίας, και κάθε κυνήγι εμπεριέχει a priori άγχος κι αγωνία. Βάζω μόνος μου τρικλοποδιά στη χαρά, όταν τη θεωρώ αυτοσκοπό.
Θα είναι διαφορετικά τα Χριστούγεννα φέτος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και καλά. Ενώ τα Χριστούγεννα σίγουρα θα φαίνονται διαφορετικά φέτος, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα κατά τη διάρκεια του COVID 19.
Είμαι σίγουρη πως ο καθένας μας φέρνει διάφορες εικόνες στο μυαλό του όταν ακούει τη λέξη Χριστούγεννα. Εικόνες πλασμένες από αναμνήσεις, από τη φαντασία μας, από προσδοκίες, από ταινίες, από σειρές…
Για πολλούς ο Σεπτέμβρης αποτελεί τον πιο μελαγχολικό μήνα του χρόνου καθώς με τον ερχομό του σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού, της ανεμελιάς, των διακοπών καθώς και των απολαυστικών στιγμών μακριά από την πόλη χωρίς πρόγραμμα και τρέξιμο.
Ίσως λοιπόν με αφορμή αυτή τη δοκιμασία, να αφήσουμε τα καθημερινά ανούσια παράπονα, να επικεντρωθεί ο καθένας μας στη βελτίωση ξεκινώντας πρωτίστως από τον εαυτό του και να νιώσουμε ευγνωμοσύνη για αυτά που έχουμε.
Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, φέτος δεν ήμουνα καλό παιδάκι, δεν ήμουν όμως και κακό, ήμουν ζωηρός, παιχνιδιάρης, νοιαζόμουνα για τα μαθήματά μου, αλλά δεν είχα πάντα όρεξη, μου αρέσουν οι φίλοι, αλλά μαλώνουμε και καμιά φορά, αγαπώ τους γονείς μου, όμως νευριάζω μαζί τους πολλές φορές, όπως νευριάζω και με τους δασκάλους μου όταν με ζορίζουν.
Η αρνητική διάθεση μετά την παρέλευση των γιορτών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο και πολλές φορές αντικατοπτρίζει το συναισθηματικό κόστος της απόλαυσης για λίγες εβδομάδες διασκέδασης. Παρά την παροιμία, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή δεν είναι στην πραγματικότητα δωρεάν.
Η Ψυχολογία είναι ο Κόσμος μας 
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811 