Γονείς

Με την εορταστική περίοδο να βρίσκεται στην κορύφωση και μαζί με αυτήν τα δώρα που μαζεύονται κάτω από το δέντρο, αρκετοί γονείς ίσως να μπαίνουν σε πειρασμό να δώσουν στα παιδιά όλα τα παιχνίδια και τα gadgets τα οποία ζήτησαν για τα Χριστούγεννα ή να χρησιμοποιήσουν τις προσδοκίες των παιδιών για τα δώρα προκειμένου να διαχειριστούν τη συμπεριφορά των παιδιών τους.

Κάθε γονέας έχει βιώσει στιγμιαία το συναίσθημα της ματαίωσης και της απογοήτευσης για το ρόλο του, ότι ίσως είναι ο “χειρότερος γονέας” για το παιδί του.

Πολύ συχνά οι γονείς έρχονται στο γραφείο ζητώντας βοήθεια και θέτουν ερωτήματα για το τι πρέπει να κάνουν για να δείξουν την αγάπη, την φροντίδα και το νoιάξιμο τους, για το πώς μπορεί να είναι αποτελεσματική η επικοινωνία και η επαφή, για το πώς μπορούν να χτίσουν πραγματικές γέφυρες επικοινωνίας με τα παιδιά τους, για το πώς μπορούν να ενισχύσουν την αυτοεκτίμηση και τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών τους.

Η ανατροφή των παιδιών είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση και δεδομένου του πλήθους των πραγμάτων και των καταστάσεων στα οποία εκτίθενται τα παιδιά, η προσπάθεια να τα προφυλάξει ένας γονέας από το να πάθουν κακό είναι αρκετά δύσκολο, όπως και το να προσπαθεί να παρέχει εμπειρίες που το οδηγούν να γίνει ένα ανθεκτικό, δυνατό και σκληρά εργαζόμενο άτομο μπορεί κάποιες φορές να φαίνεται σαν μια ανυπέρβλητη πρόκληση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γονείς να συμβουλεύονται μια απεριόριστη σειρά βιβλίων για γονείς κάτι το οποίο φαίνεται να προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση.

Μία νέα έρευνα που έρχεται από το London School of Economics & Political Science (LSE) και το Πανεπιστήμιο Γουέστερν στον Καναδά, δείχνει τα επίπεδα της ευτυχίας των γονιών κατά τη γέννηση των παιδιών τους. Η έρευνα έδειξε ότι η γέννηση του πρώτου και του δεύτερου παιδιού αυξάνει βραχυπρόθεσμα το επίπεδο της ευτυχίας των γονιών, αλλά η γέννηση ενός τρίτου δεν έχει τα ίδια αποτελέσματα.

Μια νέα έρευνα διαπίστωσε ότι μια ηθική ιστορία που επαινεί την ειλικρίνεια ενός χαρακτήρα σε αυτήν, είναι πιο πιθανό να κάνει τα παιδιά να λένε την αλήθεια, παρά μια ιστορία όπως το «Το αγόρι που φώναζε λύκος».

Τις περισσότερες φορές ως γονείς αποτυγχάνουμε να ταυτίσουμε την ακαδημαϊκή επιτυχία με τη διαδικασία θέσπισης στόχων. Περιμένουμε από τα παιδιά να έχουν ως βασικό τους στόχο και προτεραιότητα τη σχολική επιτυχία και πολλές φορές θεωρούμε πως ο στόχος αυτός είναι δεδομένος. Ωστόσο, φαίνεται πως η σχολική επιτυχία δεν αποτελεί απαραίτητα προσωπικό στόχο και επιδίωξη των παιδιών και πως ίσως χρειάζεται οι γονείς να υποβοηθήσουν τα παιδιά στη θέσπιση ακαδημαϊκών στόχων.

Οι γονείς αποτελούν δύο από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή των παιδιών και η επιρροή τους είναι αναμφισβήτητα μεγάλη στην εξέλιξη της προσωπικότητας και της ζωής τους.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όλες οι μητέρες θέλουν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν και να γίνουν καλοί άνθρωποι, αλλά είναι λιγότερο γνωστό το πώς πραγματικά τα βοηθούν να λύσουν τα διάφορα ηθικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους.

Το ασταμάτητο κλάμα του μωρού στο μανάβικο, στην εκκλησία ή στο αεροπλάνο που “τρυπάει” το αυτί μας, μπορεί να αφήσει τις περισσότερες μητέρες απογοητευμένες καθώς οι περαστικοί παρατηρούν την αγωνία της να προσπαθεί να ηρεμήσει το ανήσυχο παιδί της.