Μπορεί η ευημερία να είναι το κλειδί για την επιτυχία; Σήμερα ανακαλύπτουμε πώς το Ευ Ζην μεταμορφώνει το σχολείο σε έναν χώρο ασφάλειας, σύνδεσης και ουσιαστικής μάθησης για όλους.
Η έρευνα έχει δείξει ότι οι δυσμενείς παιδικές εμπειρίες (ACEs) είναι πολύ πιο κοινές από όσο νομίζαμε. Σε αυτές προστίθεται το συλλογικό τραύμα των πρόσφατων κρίσεων (όπως η πανδημία), καθιστώντας σαφές ότι η φροντίδα και η ίαση πρέπει να αποτελούν το επίκεντρο όταν υποδεχόμαστε τους μαθητές στην τάξη.
Δηλώστε Συμμετοχή στο Συνέδριο “Ευ Ζην στην Παιδεία: Η Σύγχρονη Πρόκληση των Σχολείων”. Δωρεάν Συμμετοχή, θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης.
Προάγοντας το «Ευ Ζην» των μαθητών σε περιόδους κρίσης
1. Εστίαση στη σύνδεση
Η απουσία σύνδεσης μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και ασθένεια. Η κοινωνική σύνδεση είναι το αντίδοτο και θεωρείται βασική ανθρώπινη ανάγκη. Είναι κρίσιμο να γνωρίσετε τους μαθητές σας και να τους βοηθήσετε να γνωριστούν μεταξύ τους με ουσιαστικό τρόπο.
2. Ο μαθητής στο επίκεντρο της ενσυνειδητότητας (Mindfulness)
Αντί να λέμε στους μαθητές τι να κάνουν, πρέπει να τους υποστηρίζουμε ώστε να καλλιεργήσουν ιδέες και πρακτικές που οι ίδιοι βρίσκουν χρήσιμες.
- Πρακτική: Συζητήστε μαζί τους για το τι τους στηρίζει στις δύσκολες στιγμές και προσκαλέστε τους να μοιραστούν πρακτικές που λειτούργησαν για εκείνους.
3. Ενσωμάτωση μουσικής και κίνησης
Η μουσική μπορεί να ηρεμήσει, να ανεβάσει τη διάθεση ή να εκφράσει τον θυμό και τη λύπη.
- Πρακτική: Ρωτήστε τους μαθητές ποια μουσική τους βοήθησε πρόσφατα. Προσκαλέστε τους να τη μοιραστούν και να κινηθούν στον ρυθμό της, διατηρώντας τη σύνδεση μέσω του ρυθμού και της αρμονίας.
4. Αναπνοή
Μια σκόπιμη πρακτική αναπνοής βοηθά τους μαθητές να ηρεμήσουν και να διαχειριστούν το στρες.
- Συμβουλή: Ξεκινήστε με ασκήσεις που δεν διαρκούν πάνω από ένα λεπτό. Χρησιμοποιήστε πολυαισθητηριακές δραστηριότητες (εστίαση στην αφή, τον ήχο ή την όραση) αντί να τους ζητάτε να στρέψουν την προσοχή τους αμέσως “μέσα” τους, κάτι που μπορεί να προκαλέσει άγχος σε κάποιους.
5. Ενθάρρυνση της κοινωνικής δράσης και του ακτιβισμού
Η αντιμετώπιση προβλημάτων του πραγματικού κόσμου είναι μια ισχυρή πρακτική αυτοφροντίδας. Βοηθά τους μαθητές να βρουν τη φωνή τους και να νιώσουν ότι έχουν δύναμη.
Η κατανόηση της ιστορίας και των αδικιών ως “ανθρώπινα δημιουργήματα” (και όχι ως αμετάβλητα γεγονότα) μπορεί να τους εμπνεύσει να δράσουν.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι μαθητές δεν μπορούν να μάθουν αν δεν νιώθουν ασφαλείς και συνδεδεμένοι. Μπορούμε να ενισχύσουμε αυτά τα συναισθήματα ακούγοντας τις ανάγκες τους και υποστηρίζοντάς τους να βρουν τους δικούς τους τρόπους αντιμετώπισης των προκλήσεων.
Δηλώστε Συμμετοχή στο Συνέδριο “Ευ Ζην στην Παιδεία: Η Σύγχρονη Πρόκληση των Σχολείων”. Δωρεάν Συμμετοχή, θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης.
Η ομάδα του PsychologyNow
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811