Όταν οι Ερινύες του παθολογικου άγχους, σου ψιθυρίζουν την αποτυχία, θυμήσου πως η δική σου Ιθάκη δεν κρίνεται σε τρεις ώρες· εσύ είσαι ο Ορέστης που θα μεταμορφώσει τους φόβους του σε Ευμενίδες και θα αθωώσει το μέλλον του!
Το σχολικό κουδούνι εκείνης της Παρασκευής δεν αντήχησε σαν λύτρωση· έμοιαζε περισσότερο με το πρώτο χτύπημα ενός βουβού ρολογιού που θα μετρούσε αντίστροφα για δύο ολόκληρα χρόνια. Για τον Ορέστη, η εφηβεία σταμάτησε απότομα έξω από την πόρτα του φροντιστηρίου. Το κυνήγι της ύλης, που μέχρι τότε περιοριζόταν στα σχολικά θρανία, μεταφέρθηκε ξαφνικά στους δρόμους της πόλης.
Με μια τσάντα γεμάτη σημειώσεις να του πληγώνει τον ώμο, έμαθε να τρέχει. Να υπολογίζει τα δευτερόλεπτα στις διασταυρώσεις, να αναζητά την πιο σύντομη διαδρομή ανάμεσα σε δύο λεωφορεία, λες και η ζωή του ολόκληρη κρεμόταν από ένα πράσινο φανάρι. Μέσα στο κεφάλι του, χιλιάδες ημερομηνίες, τύποι και ορισμοί έπρεπε να ταξινομηθούν σε τέλειες σειρές, ενώ την ίδια στιγμή, το άγχος, σαν ένα αόρατο παράσιτο, του έτρωε τα σωθικά, ψιθυρίζοντάς του κάθε βράδυ πως το μέλλον του είχε μόνο μία διέξοδο: τη σχολή των ονείρων του.
Καθώς οι μήνες περνούσαν, η πίεση άφησε τα σημάδια της πάνω στο σώμα του. Πολλές φορές, κοιτάζοντας το λευκό δοκίμιο, ένιωθε την καρδιά του να καλπάζει και το στομάχι του να σφίγγεται. Δεν γνώριζε τότε πως η νευροβιολογία έχει όνομα για αυτό: είναι η πλημμύρα της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, που ενεργοποιείται όταν ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται μια απειλή για την επιβίωση.
Όταν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση διαρκούς συναγερμού, η καθαρή σκέψη θολώνει και η μνήμη μπλοκάρει. Η ψυχική υγεία δεν ήταν πια μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια καθημερινή πάλη με την εξάντληση. Κατάλαβε πως αν ο εαυτός σου στρεσσάρεται αδυσώπητα, κανένας βαθμός στον πίνακα των αποτελεσμάτων δεν μπορεί να σε θεραπεύσει.
Ένα βροχερό απόγευμα στη στάση του λεωφορείου, ο Ορέστης παρατήρησε έναν φοιτητή που διάβαζε ένα άρθρο για τις τάσεις της σύγχρονης αγοράς εργασίας. Οι κοινωνιολογικές μελέτες του 21ου αιώνα ξεδιπλώνονταν μπροστά του σαν ένας εναλλακτικός χάρτης, καταρρίπτοντας τον μύθο του ενός και μοναδικού δρόμου. Έμαθε πως το σύστημα των Πανελληνίων και Παγκυπρίων δεν είναι πια μια ισόβια καταδίκη.
Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες επιλογές: ξένα ιδρύματα, κολλέγια, μεταγραφές, εξ αποστάσεως σπουδές και η δυνατότητα επαγγελματικού επαναπροσανατολισμού σε οποιαδήποτε ηλικία. Οι έρευνες έδειχναν ξεκάθαρα πως η μακροπρόθεσμη επιτυχία δεν κρίνεται από την τυφλή αποστήθιση, αλλά από τις ήπιες δεξιότητες: την προσαρμοστικότητα, την ενσυναίσθηση και τη συναισθηματική ανθεκτικότητα.
Όταν έφτασε ο Ιούνιος και ο Ορέστης παρέδωσε το τελευταίο του γραπτό, βγήκε στο προαύλιο και ανέπνευσε βαθιά. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, καθώς η σκόνη των εξετάσεων κατακάθισε, συνέβη κάτι συγκλονιστικό. Κοιτάζοντας τα χέρια του που ακόμα έτρεμαν από το μελάνι, ένιωσε το βάρος του ονόματός του να συνδέεται με την αρχαία του κληρονομιά.
Όπως ο μυθικός Ορέστης καταδιωκόταν ανελέητα από τις Ερινύες για ένα ξένο κρίμα, έτσι κι αυτός, για δύο χρόνια, καταδιωκόταν από τις δικές του «Ερινύες»: τις τύψεις για κάθε χαμένο λεπτό, τις φωνές των προσδοκιών και το αβάσταχτο άγχος της αποτυχίας.
Όμως εκεί, στο ξέφωτο του προαυλίου, οι Ερινύες σώπασαν. Μεταμορφώθηκαν σε Ευμενίδες. Η δική του δίκη είχε μόλις τελειώσει, όχι με μια καταδίκη, αλλά με μια βαθιά εσωτερική αθώωση. Συνειδητοποίησε πως το λευκό χαρτί των αποτελεσμάτων δεν είχε πουθενά χώρο για να βαθμολογήσει το φως της ψυχής του. Οι εξετάσεις ήταν απλώς ένας σταθμός, μια στροφή στο δρόμο, όχι ο γκρεμός που φοβόταν.
Η πραγματική Ιθάκη δεν κρυβόταν στο όνομα μιας σχολής, αλλά στην ικανότητά του να βγει από τη δοκιμασία όρθιος, με τα μάτια γεμάτα όνειρα και την καρδιά ακέραιη. Ο κόσμος ήταν γεμάτος ανοιχτές πόρτες και αν μία έμενε κλειστή, υπήρχαν χιλιάδες άλλα παράθυρα ανοιχτά στο μέλλον. Το πιο σημαντικό, το μόνο ανεκτίμητο κέρδος, ήταν ότι ήταν καλά και ένιωθε ξανά αισιόδοξος. Κράτησε αυτή την ελπίδα σαν φυλακτό, χαμογέλασε στο επόμενο φανάρι και προχώρησε μπροστά· η ζωή τον περίμενε να τη ζήσει.
Όταν οι Ερινύες του παθολογικου άγχους, σου ψιθυρίζουν την αποτυχία, θυμήσου πως η δική σου Ιθάκη δεν κρίνεται σε τρεις ώρες· εσύ είσαι ο Ορέστης που θα μεταμορφώσει τους φόβους του σε Ευμενίδες και θα αθωώσει το μέλλον του!
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811