Σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Penn State, η παρατεταμένη μοναξιά μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γνωστική υγεία νέων και μεσήλικων ενηλίκων, αυξάνοντας τον κίνδυνο πρόωρης γνωστικής εξασθένησης.
Οι νέοι και οι μεσήλικες ενήλικες που ζουν με χρόνια μοναξιά ενδέχεται να διατρέχουν κίνδυνο πρόωρης γνωστικής εξασθένησης, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών του Τμήματος Ανθρώπινης Ανάπτυξης και Οικογενειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Penn State.
Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο BMC Public Health, οι ερευνητές κατέδειξαν ότι οι νέοι και οι μεσήλικες ενήλικες με χρόνια μοναξιά δεν εμφάνισαν βελτιώσεις στις γνωστικές αξιολογήσεις, ενώ οι συνομήλικοί τους που δεν ήταν χρόνια μόνοι βελτιώθηκαν στις ίδιες αξιολογήσεις.
Η μοναξιά είναι φυσική και μια καθολική εμπειρία, αλλά μόλις γίνει χρόνια, μπορεί να επηρεάσει την γνωστική σας υγεία, δήλωσε ο Τζι Γιουν Κανγκ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Κέντρο για την Υγιή Γήρανση του Πανεπιστημίου Penn State.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα που συλλέχθηκαν από 172 συμμετέχοντες, ηλικίας 25 έως 65 ετών, στο πλαίσιο του Έργου Effects of Stress on Cognitive Aging, Physiology and Emotion (ESCAPE). Τα δεδομένα, που συλλέχθηκαν από κάθε συμμετέχοντα τρεις φορές σε διάστημα δύο ετών σε διαστήματα ενός έτους, περιελάμβαναν μετρήσεις μοναξιάς, μνήμης εργασίας, ταχύτητας επεξεργασίας και χωρικής μνήμης.
Σε κάθε κύμα, οι γνωστικές ικανότητες μετρήθηκαν χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα και παρουσιάστηκαν ως «παιχνίδια εγκεφάλου». Οι συμμετέχοντες έπαιζαν τα παιχνίδια πέντε φορές την ημέρα για δύο εβδομάδες.
Στη μελέτη, η μοναξιά ορίστηκε ως το αντιληπτό χάσμα μεταξύ μιας επιθυμητής σχέσης και της πραγματικής κοινωνικής σχέσης, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα.
Η μοναξιά μετρήθηκε χρησιμοποιώντας μια έρευνα με χαρτί και μολύβι, όπου οι συμμετέχοντες απάντησαν σε δηλώσεις όπως «Νιώθω παραμελημένος» σε μια κλίμακα από το ένα έως το πέντε, με τη μία να αντιπροσωπεύει το «Ποτέ» και τις πέντε το «Πολύ Συχνά». Τα άτομα χαρακτηρίστηκαν ως χρόνια μοναχικά εάν βαθμολογούνταν εντός της υψηλότερης ομάδας της κλίμακας σε τουλάχιστον δύο συνεχόμενα κύματα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες με χρόνια μοναξιά δεν εμφάνισαν βελτιώσεις που σχετίζονται με την εξάσκηση στα παιχνίδια του εγκεφάλου, ενώ όσοι δεν εμφάνισαν χρόνια μοναξιά εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις που σχετίζονται με την εξάσκηση.
Κάθε φορά που διεξάγουμε μια ερευνητική μελέτη όπου μετράμε επανειλημμένα τις γνωστικές ικανότητες, υπάρχει αυτή η τάση οι συμμετέχοντες να βελτιώνονται συνεχώς λίγο περισσότερο επειδή εξοικειώνονται με τις δεξιότητες που απαιτούνται στο τεστ, δήλωσε ο Μάρτιν Σλιγουίνσκι, συν-συγγραφέας της μελέτης και διευθυντής του Κέντρου για Υγιή Γήρανση του Penn State.
Σε αυτή τη μελέτη, οι άνθρωποι έπαιζαν τα παιχνίδια πολλές φορές κάθε μέρα. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η απόδοση του μέσου ατόμου βελτιώθηκε.
Η έκπληξη, είπε ο Σλιγουίνσκι, ήταν ότι η απόδοση όσων ήταν χρόνια μοναχικοί δεν βελτιώθηκε. Η έλλειψη βελτίωσης που σχετίζεται με την εξάσκηση έδειξε χειρότερη γνωστική λειτουργία, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι προειδοποίησαν ότι η χρόνια μοναξιά νωρίτερα στη ζωή μπορεί να υποδηλώνει κίνδυνο για πιο έντονη γνωστική παρακμή αργότερα στη ζωή.
Σε μελέτες πολύ μεγαλύτερων ατόμων, όσοι δεν βελτιώνονται στις γνωστικές αξιολογήσεις είναι πιο πιθανό να έχουν πρώιμες νευροεκφυλιστικές παθήσεις, δήλωσε ο Σλιγουίνσκι, ο οποίος είναι επίσης καθηγητής ανθρώπινης ανάπτυξης και οικογενειακών σπουδών στο Penn State.
Τα ευρήματά μας καταδεικνύουν έλλειψη βελτίωσης στις αξιολογήσεις που σχετίζονται με επανεξετάσεις, επομένως πιστεύουμε ότι η χρόνια μοναξιά μπορεί να αποτελεί πρώιμο παράγοντα κινδύνου για νευροεκφυλισμό – αν και θα χρειαζόταν περισσότερη έρευνα για να επιβεβαιωθεί αυτή η υπόθεση.
Η μελέτη είναι μία από τις πρώτες που χρησιμοποιεί διαχρονικές μετρήσεις – μετρήσεις που παρακολουθούν τα ίδια άτομα για μια χρονική περίοδο – για να διαπιστώσει τις επιπτώσεις της μοναξιάς με την πάροδο του χρόνου σε νέους και μεσήλικες ενήλικες. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα αποτελέσματά τους καταδεικνύουν τη σημασία της διατήρησης της γνωστικής υγείας και της εδραίωσης συνηθειών ως νέοι και μεσήλικες ενήλικες που μπορούν να θέσουν τα θεμέλια για τη ζωή τους ως ηλικιωμένα άτομα.
Ποτέ δεν είναι αργά για να αποταμιεύσετε για τη συνταξιοδότηση, αλλά αν ξεκινήσετε να αποταμιεύετε για τη συνταξιοδότηση στην ηλικία των 70 ετών, θα δυσκολευτείτε περισσότερο από ό,τι αν αρχίσετε να επενδύετε στο οικονομικό σας μέλλον όταν είστε νέοι, δήλωσε ο Σλιγουίνσκι. Το ίδιο ισχύει και για την επένδυση στη γνωστική και κοινωνική σας υγεία όταν είστε νέοι. Αν επενδύσετε νωρίτερα, θα έχετε ευκολότερο χρόνο καθώς μεγαλώνετε.
Η καταπολέμηση της μοναξιάς μπορεί να είναι δύσκολη για τους νέους και μεσήλικες ενήλικες, επειδή οι κοινωνικές δομές και οι μέθοδοι σύνδεσης αλλάζουν συνεχώς. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η σκόπιμη σκέψη —όπως ο προγραμματισμός χρόνου με άλλους ή η παρουσία κατά τη διάρκεια κοινωνικών αλληλεπιδράσεων— είναι η καλύτερη στρατηγική για τους νέους και τους μεσήλικες ενήλικες για την αντιμετώπιση της χρόνιας μοναξιάς και την πρόληψη των δυσμενών γνωστικών επιπτώσεών της.
Η μοναξιά μπορεί να χρησιμεύσει ως σήμα για να δημιουργηθούν περισσότερες κοινωνικές συνδέσεις ή να ζητηθεί βοήθεια για τη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων για τη διατήρηση θετικής γνωστικής λειτουργίας, σύμφωνα με τον Κανγκ.
Οι άνθρωποι με χρόνια μοναξιά είναι πιο κοινωνικά αγχωμένοι ή έχουν αρνητικές ερμηνείες για τις κοινωνικές τους σχέσεις, είπε ο Κανγκ.
Μπορεί να είναι πιο δύσκολο για αυτούς να κάνουν τα πρώτα βήματα στην οικοδόμηση συνδέσεων, αλλά η κοινωνική υποστήριξη είναι απαραίτητη για τη μείωση της μοναξιάς. Για όσους νιώθουν μοναξιά, μην φοβάστε να απευθυνθείτε σε άλλους. Ακόμα κι αν είναι δύσκολο, είναι μια σημαντική δεξιότητα ζωής που πρέπει να αναπτύξετε για την ποιότητα ζωής σας και τη γνωστική σας υγεία.
Πηγή
Απόδοση: Ισιδώρα Σκουρλή, Διδάκτωρ του Τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr









