PsychologyNow Team

Η διατήρηση του ερωτικού συναισθήματος βρίσκεται και σε βιολογικούς μηχανισμούς

Η διατήρηση του ερωτικού συναισθήματος βρίσκεται και σε βιολογικούς μηχανισμούς

PsychologyNow Team
ζευγάρι διατηρεί το ερωτικό συναίσθημά του
Image credit: Analise Benevides / unsplash.com

Νέα έρευνα υποδεικνύει ότι για τη διατήρηση της ερωτικής αγάπης στους γάμους παίζουν σημαντικό ρόλο και βιολογικοί μηχανισμοί.


Η μελέτη που διεξήχθη σε νιόπαντρα ζευγάρια και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Frontiers in Psychology, δείχνει ότι γενετικές επιρροές καθώς και το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου σχετίζονται με τη διατήρηση της ερωτικής αγάπης.

Η Μπιάνκα Ατσεβέντο, επικεφαλής της έρευνας δήλωσε: Οι σχέσεις δίνουν νόημα στη ζωή μας. Προσθέτουν χρώμα και χαρά και σε κάποιες περιπτώσεις όταν οι άνθρωποι εξαρτώνται από αυτές, μπορεί να προκαλέσουν πολύ πόνο. Επίσης κάνουν καλό στην υγεία μας καθώς η ουσιαστική σύνδεση είναι ένα από τα πλέον ισχυρά και απλά εργαλεία που έχουμε για να βελτιώσουμε τις ζωές μας και τις ζωές των άλλων. Είμαι εγγενώς περίεργη σχετικά με τη φύση των σχέσεων και ταγμένη στη διευκόλυνση της καλύτερης κατανόησης της δυναμικής των σχέσεων με τη χρήση της επιστήμης.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να εξετάσουν την εγκεφαλική λειτουργία σε 19 υγιείς, δεξιόχειρες γυναίκες και άντρες ενώ έβλεπαν εναλλασσόμενες εικόνες των συντρόφων τους και ένα ουδέτερο γνωστό τους άτομο που γνώριζαν καλά. Οι συμμετέχοντες επίσης συμπλήρωσαν μια σειρά ερωτηματολογίων που αξιολογούσαν την ερωτική αγάπη, τη σεξουαλική ικανοποίηση και άλλους παράγοντες.

Οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν στο χρονικό διάστημα γύρω από τον γάμο τους και ξανά μετά από ένα έτος. Επίσης έδωσαν δείγματα σάλιου που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές για να εξετάσουν τα γονίδια που σχετίζονται με το δέσιμο του ζεύγους σε μη ανθρώπινα θηλαστικά, όπως τα τρωκτικά.

Η Ατσεβέντο και οι συνεργάτες της βρήκαν ότι η διατήρηση της ερωτικής αγάπης σχετιζόταν με αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα στην πλούσια σε ντοπαμίνη φαιά ουσία και σε πολλές άλλες περιοχές του εγκεφάλου, ως αντίδραση στη θέα του πρόσωπου του συντρόφου. Επίσης βρήκαν αποδείξεις ότι τα γονίδια που σχετίζονται με τη ντοπαμίνη συνδέονταν με τη διατήρηση της ερωτικής αγάπης στην πάροδο του χρόνου.

Σύμφωνα με την Ατσεβέντο: Ο έρωτας ενεργοποιεί το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου που είναι σημαντικό για να την κινητοποίησή μας και την επίτευξη στόχων. Είναι ένα σύστημα επιβίωσης που μας κινητοποιεί να βγούμε και να βρούμε αυτά που θέλουμε και χρειαζόμαστε, όπως νερό, τροφή και έναν ερωτικό σύντροφο.

Συνεχίζει λέγοντας: Παρόλα αυτά, είναι περίπλοκο. Βλέπουμε επίσης να ενεργοποιείται ως αντίδραση στον/στην αγαπημένο/η σε περιοχές του εγκεφάλου που είναι σημαντικές για τη σύνδεση, τη μνήμη και τη φυσιολογική ομοιόσταση, καθώς και τη δραστηριότητα στον φλοιό που σχετίζεται με τη λήψη αποφάσεων και τη γνωστική επεξεργασία. Συνοψίζοντας, ο έρωτας είναι περίπλοκος. Είναι ένα από τα πιο βασικά πράγματα που κάνουμε ως είδος αλλά επίσης είναι περίπλοκο.


Διαβάστε σχετικά: Λίγα λόγια για την αγάπη


Η ερωτική αγάπη συνδέθηκε και με την ικανοποίηση από τη σχέση και τη συχνότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας. Οι ερευνητές βρήκαν αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα στον παρακεντρικό λοβό, μία αισθητικοκινητική περιοχή των γεννητικών οργάνων σε συμμετέχοντες που διατήρησαν την αγάπη τους για τον σύντροφό τους κατά τη χρονική περίοδο του ενός έτους.

Όπως δήλωσαν οι ερευνητές: Αν και πολλοί ψυχοθεραπευτές ανέφεραν ότι η σεξουαλική δραστηριότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της έγγαμης σχέσης, αυτή είναι η πρώτη φορά που μια περιοχή του φλοιού του εγκεφάλου που σχετίζεται με άμεση σεξουαλική διέγερση, έχει συσχετιστεί με προσωπικές αναφορές ερωτικής αγάπης σε γάμους ενώ το άτομο απλώς σκέφτεται (και βλέπει φωτογραφίες του προσώπου) του/της συζύγου.

Σύμφωνα με την Ατσεβέντο: Οι άνθρωποι είναι προγραμματισμένοι για τον έρωτα. Όμως, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο έρωτας μπορεί να λάβει πολλές μορφές. Κάποια άτομα έχουν τη βιολογική προδιάθεση για τη διαμόρφωση και διατήρηση συντροφικών δεσμών. Επίσης, ανακαλύψαμε ότι κάποια άτομα μπορεί επίσης να έχουν τη γενετική προδιάθεση να μείνουν ερωτευμένα.

Συνεχίζει λέγοντας: Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να υπερβαίνουν τις παρορμήσεις τους μέσω της χρήσης σκέψης ανώτερης τάξης και αυτορρύθμισης. Ο έρωτας είναι βασικός αλλά περίπλοκος και χρειάζεται δουλειά για να κρατηθεί ζωντανός.

Αυτή η νέα μελέτη, όπως όλες οι έρευνες, έχει κάποιους περιορισμούς. Όπως εξήγησε η Ατσεβέντο: Οι περισσότερες έρευνές μας έχουν βασιστεί σε ανθρώπους που είναι ερωτευμένοι και σε κάποιες περιπτώσεις, ευτυχισμένοι στον γάμο τους. Συνεπώς, οι περισσότεροι συμμετέχοντες στη μελέτη μας ήταν σχετικά υγιείς και άτομα που ήταν πρόθυμα να μας προσφέρουν τη βοήθειά τους για να κατανοήσουμε καλύτερα τη βιολογική βάση του έρωτα. Είχαν τον χρόνο και ήταν σχετικά ευσυνείδητοι όσον αφορά στην επιστήμη. Είναι σημαντικό οι μελλοντικές μελέτες να προβούν σε συντονισμένες προσπάθειες για να συμπεριλάβουν περισσότερο αντιπροσωπευτικά δείγματα.


Έφη Μεσιτίδου
Έρευνα: After the Honeymoon: Neural and Genetic Correlates of Romantic Love in Newlywed Marriages

Απόδοση: Έφη Μεσιτίδου
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

 

 

Κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook 
Ακολουθήστε μας στο Twitter 

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε το newsletter μας!

Βρείτε μας στα...