PsychologyNow Team

Η παγίδα να βλέπουμε τα πράγματα "άσπρα" ή "μαύρα"

Η παγίδα να βλέπουμε τα πράγματα "άσπρα" ή "μαύρα"

PsychologyNow Team

Το να σκεφτόμαστε «άσπρο» ή «μαύρο» ταιριάζει με την πεποίθηση ότι διαμορφώνουμε ένα πλαίσιο. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Κάποιες φορές χρειαζόμαστε νέα δεδομένα για να επαναπροσδιορίσουμε τα όριά του, διαφορετικά θα νιώθουμε παγιδευμένοι μέσα σε αυτό.


Άσπρο ή μαύρο: το να σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο τείνει να δημιουργεί προβλήματα στη ζωή μας. Είναι μια τάση να βλέπουμε τον κόσμο μας μέσα από τα άσπρα ή μαύρα γυαλιά μας: τα βλέπουμε και να τα κρίνουμε όλα «καλά» ή «κακά», «όμορφα» ή «άσχημα», «εύκολα» ή «δύσκολα», «λυπημένα» ή «χαρούμενα». Χωρίς να αναγνωρίζουμε \ τις γκρίζες αποχρώσεις της ζωής μας, αυτά που δεν μπορούμε να χωρέσουμε στα κουτάκια τους, το παράδοξο, το άγνωστο, το δύσκολο να ειπωθεί με λέξεις.

Αυτός ο τρόπος σκέψης μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι κατέχουμε όλες τις απαντήσεις, χωρίς αυτό να αληθεύει. Και μετά δεσμευόμαστε σε αυτόν φορτώνοντας δυσκολίες τη ζωή μας.

1. Περιορίζει τις προοπτικές μας

Όταν τα βλέπουμε όλα «άσπρα» ή «μαύρα», χάνουμε τους εναλλακτικούς τρόπους θέασης της ζωής μας, που μπορεί να είναι, αν μη τι άλλο, καλύτεροι. Από την άλλη, νομίζουμε ότι βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο επιλογές, ενώ μία τρίτη θα μπορούσε να είναι πιο βοηθητική.

2. Οδηγεί στην κατάθλιψη

Δημιουργούμε πλαστές ανάγκες στη ζωή μας που οδηγούν στην απογοήτευση και τη μελαγχολία, αφού «πρέπει» να είναι όπως εμείς την έχουμε φανταστεί, εμείς να ακολουθούμε αυτά τα «πρέπει» που έχουμε επιβάλει στον εαυτό μας, διαφορετικά η ζωή μας θα είναι άσχημη.

Ο τρόπος σκέψης «άσπρο-μαύρο» δεν μας επιτρέπει να προετοιμαστούμε για τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά μας και την ευτυχία που θα μπορούσαμε να νιώσουμε όταν τελικά η ζωή μας, αποδειχθεί διαφορετική από τις δύο επιλογές που είχαμε εμείς στο μυαλό μας και από τα «πρέπει» που την είχαμε γεμίσει για να χωρέσει σε αυτό που είχαμε εμείς φανταστεί ως ευτυχία.

3. Μας κάνει λιγότερο διαλλακτικούς και συνεργάσιμους

Δεν πληγώνουμε όμως τον εαυτό μας μόνο, αλλά και τις σχέσεις που προσπαθούμε να χτίσουμε, αφού βλέπουμε τον κόσμο μας σε τόσο στενά και αυστηρά όρια που μας δυσκολεύουν να συνεργαστούμε, να φανούμε πιο διαλλακτικοί και να βρούμε κοινά σημεία με τους ανθρώπους μας. Κι αυτό επειδή γνωρίζουμε μόνο το άσπρο και το μαύρο, αγνοούμε τη γκρίζα ζώνη στη ζωή μας, και δεν είμαστε διατεθειμένοι να βγάλουμε τις παρωπίδες μας για να ατενίσουμε τον κόσμο. Κι αυτό μας κάνει να φαινόμαστε ανένδοτοι, κουραστικοί στα μάτια των άλλων, με δογματικές απόψεις και ισχυρογνωμοσύνη κάνοντας τους άλλους να παραιτούνται από εμάς. Θέλουν μεγαλύτερη ευελιξία οι σχέσεις και οι άνθρωποι!

4. Μειώνει την ικανότητα προσαρμογής μας

Μειώνουμε τις προσαρμοστικές μας ικανότητες κάτι που παρεμβαίνει και ανακόπτει την εξέλιξή μας και μας κρατά αγκιστρωμένους σε παλιές συνήθειες και μοτίβα. Όταν παραμερίσουμε την πεποίθηση ότι ξέρουμε τα πάντα σε αυτό τον κόσμο, μπορούμε να ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε καινούρια πράγματα και να αλλάξουμε τις απόψεις μας για τον κόσμο.

Το να σκεφτόμαστε «άσπρο» ή «μαύρο» ταιριάζει με την πεποίθηση ότι διαμορφώνουμε ένα πλαίσιο. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Κάποιες φορές χρειαζόμαστε νέα δεδομένα για να επαναπροσδιορίσουμε τα όριά του, διαφορετικά θα νιώθουμε παγιδευμένοι μέσα σε αυτό.


Πηγή: theemotionmachine.com
Συγγραφέας: Steven Handel
Απόδοση – Επιμέλεια: Στέλλα Κοσμά, MSc Συμβουλευτικής στην Ειδική Αγωγή, την Εκπαίδευση και την Υγεία

Κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook 
Ακολουθήστε μας στο Twitter 

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε το newsletter μας!

Βρείτε μας στα...