Τι σημαίνει πραγματικά βόλεμα;

Η ζωή θα σε βγάλει, θες δεν θες, από τη ζώνη άνεσης, όσο κι αν κοπανιέσαι. Κάν’ το όσο είναι επιλογή σου.

«Το πλοίο σου θα κινδυνεύσει εκεί έξω. Όμως μέσα στο λιμάνι θα σαπίσει.»

ΒΟΛΕΜΑ
Βολή: άνεση, ευκολία, ευχέρεια.
Βόλεμα: τακτοποίηση, διευθέτηση, συγύρισμα.
Βολεμένος: αυτός που έχει τακτοποιηθεί, που ζει άνετα, χωρίς προβλήματα. (Ναι, καλά!)
Βολή, βόλεμα, βολετός.

Είναι κλασική η ιστορία με τον βάτραχο και το μπρίκι. Αν κοχλάζει το νερό και πετάξεις τον βάτραχο μέσα, θα τσουρουφλιστεί και θα βγει. Αν όμως τον βάλεις στο χλιαρό νερό και αρχίσεις σιγά σιγά να το ζεσταίνεις, ο βάτραχος θα βολευτεί, και σε λίγο θα βράσει.

Καλά βολεμένοι βάτραχοι είμαστε οι περισσότεροι και ας έχουμε παραμυθιαστεί για το αντίθετο. Τίποτα από όσα θέλεις πραγματικά στη ζωή δεν βρίσκεται στο μπρίκι, στη ζώνη άνεσής σου. Η ζώνη άνεσης είναι η ζώνη επικινδυνότητας.

Έχω κουραστεί να βλέπω ανθρώπους βολεμένους σε μια ζωή που μόνο ζωή δεν είναι – στην καλύτερη τη λες σούπα. Νέα παιδιά να ζουν για τη φίρμα και το λούσο, ανασφαλείς γονείς που τρέμουν να τους βάλουν όρια και να τους χαλάσουν τη ζαχαρένια, ανθρωπάκια καλά βολεμένα σε ημιθανείς δουλειές και τελειωμένες σχέσεις, μπλαμπλάδες άριστους στα λόγια και ανύπαρκτους στα έργα, επαγγελματίες πληκτρολόγους που φθονούν τους πάντες και τα πάντα, επειδή κυρίως τόλμησαν σε όσα εκείνοι λιγοψύχησαν.

Είχα την ευλογία να έχω δάσκαλο ζωής τον Αντώνη Καλογήρου. Ποτέ δεν μας χαρίστηκε, ποτέ δεν μάσησε τα λόγια του, ποτέ δεν είπε αυτά που θέλαμε να ακούσουμε. Φάγαμε χαστούκια, ακούσαμε μπινελίκια, μας τα έχωσε γερά, όμως τελικά βγήκαμε από το μπρίκι του θανάτου και ποτέ δεν ξαναμπήκαμε. Ξεβολευτήκαμε.

«Αυτός που θα τα δώσει όλα θα τα πάρει όλα»

Ήταν το αγαπημένο του.

Αγάπησα το AntiSoft του Άρη Ξυπολιτόπουλου.
Σε βάζει κατευθείαν στα βαθιά, κόντρα στο βόλεμα της εποχής, στη «Χαρουμενίλα», στον «Δενφταίογλου», στην «Αγαπολογία», στη «Χαμογελίαση», στον «Νιώθογλου» και την «Ευγνωμολογία».
Διαβάζω:
«Ο καλύτερος εαυτός πλάθεται από τη ζωή, όσο ο άνθρωπος πετσοκόβεται και ανθίζει μέσα από τα ναυάγια».
«Τι να τον κάνω τον διαλογισμό δίπλα σε απαλή μουσική και αρωματικά στικ; Μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου όταν η φουρ τούνα σε χτυπήσει κατάμουτρα, όταν η ζωή βρομάει αποτυχία και βρέχει σιχτίρια, άγχος, διαζύγιο και χρεοκοπία;»
«Μπορείς να αντέξεις τα σκοτάδια και τη μοναξιά της ζωής; Εδώ δεν άντεξες την καραντίνα με σουβλάκια, επιδόματα και PlayStation».

Η ζωή θα σε βγάλει, θες δεν θες, από τη ζώνη άνεσης, όσο κι αν κοπανιέσαι. Κάν’ το όσο είναι επιλογή σου.
Είναι εντελώς αντιπροσωπευτικό των 5.000 χρόνων ανθρώπινης ιστορίας:

«Οι δύσκολοι καιροί δημιουργούν δυνατούς ανθρώπους, οι δυνατοί άνθρωποι δημιουργούν εύκολους καιρούς, οι εύκολοι καιροί δημιουργούν αδύνατους ανθρώπους και οι αδύνατοι άνθρωποι δημιουργούν δύσκολους καιρούς.»

Φοβάμαι ότι σήμερα βρισκόμαστε στους εύκολους καιρούς και στους αδύνατους ανθρώπους.

Θυμάμαι έντονα μια ομιλία του Λεωνίδα Κύρκου, του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Εσωτερικού, που είχα ακούσει όταν ήμουν πιτσιρικάς. Ο Κύρκος ήταν δεινός ρήτορας και έλεγε αλήθειες. Σιχαινόταν να «πουλάει».

«Σήμερα δεν ήρθα εδώ για να σας χαϊδέψω τα αφτιά. Ήρθα για να σας πω αλήθειες. Αυτά που θα ακούσετε δεν θα σας αρέσουν. Όμως εγώ οφείλω να τα πω. Σήμερα δεν ήρθα για να σας χαϊδέψω. Σήμερα ήρθα για να σας δώσω μια μπουνιά στο στομάχι».

ΞΕΒΟΛΕΨΟΥ

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Το λεξικό της ζωής σου του Στέφανου Ξενάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα στο dioptra.gr και σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία.