Από τη στιγμή που θα κάνετε τη μετάβαση από τη φυλετική στην ατομική δύναμη, από τη στιγμή που θα γίνετε δεκτικοί σ’ αυτή τη μορφή ενέργειας, θα διαπιστώσετε σύντομα ότι η προσωπική ανακάλυψη είναι μια διαδικασία που ποτέ δεν τελειώνει. Ίσα ίσα, η αυτοέκφραση και η φροντίδα για τον εαυτό μας γίνονται μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση.
Η ατομική δύναμη έχει τις δικές της προτεραιότητες, το δικό της λεξιλόγιο, τις δικές της αξίες. Μπορεί να έχετε την εντύπωση ότι αντιμετωπίζετε περισσότερες προκλήσεις από κάθε άλλη φορά. Αυτό συμβαίνει επειδή ξεκλειδώσατε μια προσωπική σας δυνατότητα που πριν ήταν ναρκωμένη, και τώρα ανακαλύπτετε ότι έχετε ικανότητες, αντιλήψεις, και άλλα ενεργειακά μέσα που στο παρελθόν δεν επιτρέπατε στον εαυτό σας να κατέχει.
Έχετε, καταρχήν, την άδεια να εξερευνήσετε και να εκφράσετε τις προσωπικές σας ανάγκες. Αν και συχνά είναι εξαιρετικά δύσκολο να χειρίζεστε το ταλέντο της αυτοέκφρασης, μπορείτε πάντα να ζητήσετε βοήθεια για να το μάθετε. Ενισχυόμενοι από την ατομική δύναμη, καταφέρνετε να αντιληφθείτε την έννοια των προσωπικών ορίων και τη σημασία τού να προστατεύετε τον εαυτό σας από επιρροές που δεν ευνοούν την ανάπτυξή σας. Αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε την ανάγκη να αγαπάτε τον εαυτό σας και να του προσφέρετε ό,τι χρειάζεται.
Δεν έχω συναντήσει πολλούς ανθρώπους που να θυμούνται ότι ως παιδιά είχαν διδαχτεί πως πρέπει πρώτα να αγαπούν τον εαυτό τους για να μπορούν να αγαπούν και κάποιον άλλο ολοκληρωτικά και ανιδιοτελώς, αν και συναντώ αρκετούς που θυμούνται με μεγάλη ευχαρίστηση ότι όταν ήταν παιδιά τους περιέβαλλαν με πολλή αγάπη. Αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι να συναντώ ανθρώπους που έπρεπε να φτάσουν στη μέση της ζωής τους για να αρχίσουν να εξοικειώνονται ακόμη και με την ιδέα της αγάπης του εαυτού τους.
Η αγάπη για τον εαυτό μας είναι μια σχετικά νέα και πολύ παρεξηγημένη αντίληψη, παρά το γεγονός ότι είναι άμεσο παρεπόμενο της εντολής του Χριστού να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας. Βέβαια, η αγάπη για τον εαυτό μας μπορεί να αποδειχτεί προβληματική: στα αρχικά της στάδια, μπορεί να πάρει τη μορφή του ευδαιμονισμού και του ναρκισσισμού. Αλλά αυτό το γεγονός μπορεί τελικά να αποδειχτεί ευεργετικό, επειδή μας καλεί να χαράξουμε τα προσωπικά μας όρια εκεί που μέχρι τώρα δεν τα είχαμε ορίσει. Και μετά από το ναρκισσιστικό στάδιο έρχεται μια αυθεντική ανάγκη να εξερευνήσουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες.
Στην καλύτερή της μορφή, η αγάπη για τον εαυτό μας είναι η ικανότητα να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να κάνουμε επιλογές στα πλαίσια του τρόπου ζωής μας που να μας τρέφουν και να ανανεώνουν τη ζωντάνια μας. Για κάποιους από εμάς, αυτό σημαίνει καθημερινή άσκηση, ενώ για άλλους μπορεί να σημαίνει τακτικές αποδράσεις στην εξοχή. Κάποιοι άλλοι πάλι νιώθουν την ανάγκη του θεραπευτικού αγγίγματος ενός μασάζ, ενός καθαρισμού προσώπου μια φορά το μήνα, ή και μιας κοινωνικής εκδήλωσης.
Μπορεί να αναζητήσετε τη συντροφιά μιας εντελώς καινούριας κοινωνικής ομάδας – όπως, για παράδειγμα, ανθρώπων που έχουν αφοσιωθεί στην προστασία του περιβάλλοντος, στη φυσική ζωή, ή στην ασχολία με κάποια πνευματική ενασχόληση. Ή μπορεί να ανακαλύψετε ότι έχετε την ανάγκη της ελευθερίας να ζήσετε μόνοι σας και να γνωρίσετε τον εαυτό σας ανεπηρέαστοι από τις συνηθισμένες κοινωνικές πιέσεις. Κάποιες φορές μπορεί να εκφράσετε την αγάπη για τον εαυτό σας παίρνοντας όρκο ότι ποτέ πια δεν θα επιτρέψετε στην εκμετάλλευση να ξαναμπεί στη ζωή σας.
Άσχετα από το ποιες ανάγκες θα αναδυθούν καθώς θα μαθαίνετε να γνωρίζετε και να αγαπάτε τον εαυτό σας, το σημαντικό είναι να δώσετε στον εαυτό σας το δικαίωμα της επιλογής, της αυτοέκφρασης και του αυτοσεβασμού. Έτσι, θα ανακαλύψετε από πρώτο χέρι το γεγονός ότι δεν μπορείτε να αγαπήσετε κάποιον άλλο αν δεν αγαπήσετε τον εαυτό σας.
Η πιο ενδιαφέρουσα ίσως πλευρά της επαφής σας με την ατομική δύναμη είναι ότι αυτό το καινούριο θεραπευτικό πλαίσιο σας προσφέρει μια εντελώς νέα αντίληψη του τι σημαίνει να είσαι υγιής. Ξεπερνώντας τον παλιό εσφαλμένο ορισμό του υγιούς προσώπου ως κάποιου που δεν πάσχει από σωματική ασθένεια, η υγεία καθορίζεται πρώτα και κύρια από τη συνείδηση. Η πίστη ακόμη και στην περίπτωση όσων από εσάς υποφέρουν από μια σωματική ασθένεια, που μπορεί να είναι και ιδιαίτερα οδυνηρή, ότι υπάρχει δίδαγμα και νόημα στην αρρώστια, μπορεί να τροφοδοτήσει την ελπίδα, την καρτερία και την προσωπική ενέργεια.
Πρέπει να ανταποκρινόμαστε στις πνευματικές μας ανάγκες αν θέλουμε να ανθίσουν τα κορμιά μας. Αυτή η διαπίστωση έχει γίνει θεμελιώδες κομμάτι των διαδικασιών θεραπείας και διατήρησης της καλής υγείας. Έχουμε επίσης αρχίσει να αποδεχόμαστε το ενδεχόμενο, που είναι κάτι παραπάνω από πιθανόν, ότι μπορεί να ζήσαμε και στο παρελθόν κι ότι αυτές οι προηγούμενες ζωές δρουν σαν φίλτρα που επηρεάζουν την τωρινή μας ζωή, και κατά συνέπεια και την υγεία μας.
Οι γνώσεις που έχουμε πάνω στη διατροφή και στα συμπληρώματα διατροφής, σε συνδυασμό με τη γνώση διαφόρων θεραπευτικών τεχνικών που προέρχονται και από τους ανατολικούς πολιτισμούς και από το δικό μας ολιστικό πολιτισμό, μας έχουν δώσει πρόσβαση σε θεραπευτικές δυνατότητες που έρχονται να αμφισβητήσουν τις γνωστές διαγνώσεις της αλλοπαθητικής ιατρικής.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες μας χαρίζουν μεγάλα πλεονεκτήματα και φοβερές επιλογές, σε περίπτωση που θα τις χρειαστούμε για την προσωπική μας θεραπεία. Τελικά, καθετί που μαθαίνουμε για τον κρυμμένο μας εαυτό βελτιώνει όχι μόνο την υγεία μας αλλά και την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής αυτής καθαυτής. Ο στόχος είναι να αγκαλιάσουμε τη ζωή και να την απολαύσουμε σε όλη της την έκταση όσο πιο συνειδητά γίνεται.
Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Γιατί οι άνθρωποι δεν θεραπεύονται και πώς μπορούν, της Caroline Myss που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα στο dioptra.gr και σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία.
