Οι άνθρωποι που κάνουν ψυχοθεραπεία μιλούν για το πώς βρήκαν φωνή, νόημα, σύνδεση και όχι μόνο για τη μείωση των συμπτωμάτων τους. Και αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να μετρηθούν.
Μια νέα μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet Psychiatry προσφέρει πειστικά στοιχεία ότι αυτό που οι θεραπεύομενοι εκτιμούν περισσότερο από την ψυχοθεραπεία συχνά δεν μετράται από τα παραδοσιακά εργαλεία μέτρησης αποτελεσμάτων.
Υπό την καθοδήγηση της Michaela Ladmanová από το Πανεπιστήμιο Masaryk, η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από 177 ποιοτικές μελέτες που καλύπτουν οκτώ δεκαετίες και 24 χώρες. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι θεραπευόμενοι αναφέρουν μια σειρά από σημαντικά οφέλη από την ψυχοθεραπεία που εκτείνονται πολύ πέρα από τη μείωση των συμπτωμάτων ψυχικής υγείας.
Η ομάδα των ερευνητών αποτελείτο από άτομα από πανεπιστήμια σε όλη την Ευρώπη, με επικεφαλής την Michaela Ladmanová του Πανεπιστημίου Masaryk στην Τσεχική Δημοκρατία.
Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι θεραπευόμενοι εκτιμούν διαστάσεις των αποτελεσμάτων που υπερβαίνουν τη μείωση των συμπτωμάτων, όπως η βαθύτερη αυτογνωσία, η ενισχυμένη αυτονομία και η μεγαλύτερη κοινωνική συμμετοχή, γράφουν οι συγγραφείς. Εξετάζοντας τα αποτελέσματα της ψυχοθεραπείας σε διάφορες διαγνώσεις και θεραπευτικές προσεγγίσεις, επισημαίνουμε τους περιορισμούς των παραδοσιακών μέτρων αξιολόγησης των αποτελεσμάτων, δείχνοντας την ανάγκη για πιο ολοκληρωμένα, εξατομικευμένα εργαλεία αξιολόγησης και την αξία της ενσωμάτωσης ποιοτικών μεθόδων στην κατανόηση των διαστάσεων της αλλαγής.
Και οι οκτώ ερευνητές που συμμετείχαν στη μελέτη είχαν κάνει και οι ίδιοι ψυχοθεραπεία. Η προσέγγισή τους είχε ως στόχο να αποτυπώσει καλύτερα τις λεπτές αποχρώσεις των βιωμένων εμπειριών των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία, κάτι που συχνά χάνεται στις τυπικές κλινικές μετρήσεις.
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι αξιολογήσεις που εστιάζουν στα συμπτώματα δεν αντικατοπτρίζουν την πολυπλοκότητα αυτού που οι θεραπευόμενοι ελπίζουν να επιτύχουν και πραγματικά βιώνουν στη θεραπεία. Αυτά τα αποτελέσματα, προτείνουν, απαιτούν ευρύτερα, ποιοτικά εργαλεία που μπορούν να λάβουν υπόψη την προσωπική ανάπτυξη, την συναισθηματική επεξεργασία και τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχετίζονται με τον εαυτό τους και τους άλλους.
Αντί να αντιμετωπίζουν την ψυχική δυσφορία ως ένα πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί μέσω της μετρήσιμης μείωσης των συμπτωμάτων, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία του νοήματος, της σχέσης, της δράσης και της αφήγησης στις θεραπευτικές διαδικασίες.
Δείχνουν μια ευρύτερη άποψη της ψυχολογικής ζωής, κατανοώντας τη θεραπεία ως ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αναζητούν συνοχή, αξιοπρέπεια και μεταμόρφωση στο πλαίσιο της πραγματικότητας που βιώνουν. Με αυτόν τον τρόπο, η έρευνα, μάς καλεί να επανεξετάσουμε τι συνιστά «τεκμηρίωση», τι θεωρείται αλλαγή και ποιες εμπειρίες θεωρούνται έγκυρες για τον καθορισμό των στόχων της ψυχοθεραπείας.
Έρευνα: Client-identified outcomes of individual psychotherapy: a qualitative meta-analysis, Ladmanová, Michaela et al., The Lancet Psychiatry, Volume 12, Issue 1, 18 – 31
Πηγή
Απόδοση – Επιμέλεια: PsychologyNow.gr











