Επτά μαθήματα για μια ζωή με νόημα: Ένας οδηγός από έναν ψυχοθεραπευτή

Τι κάνει τη ζωή μας σημαντική; Ένας έμπειρος θεραπευτής μοιράζεται τις επτά κρίσιμες αποκαλύψεις που άλλαξαν την κοσμοθεωρία του, προσφέροντας πρακτικά εργαλεία για την κατανόηση του παρελθόντος και τη διαχείριση του παρόντος.

Τι είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή σας; Είναι μια ερώτηση που έθεσα για πρώτη φορά στον εαυτό μου στα τέλη των τριάντα μου, μετά τον θάνατο του συντρόφου μου, και καθ’ όλη τη διάρκεια των δύσκολων χρόνων της μέσης ηλικίας, στα σαράντα και τα πενήντα μου. Την ίδια ερώτηση έχω θέσει σε πάνω από 130 θεραπευτές, ακαδημαϊκούς και υπερασπιστές της ψυχικής υγείας στο εβδομαδιαίο μου podcast.

Αυτό που δεν περίμενα ποτέ ήταν πόσο καρποφόρα θα αποδεικνυόταν αυτή η ερώτηση για την προσωπική μου ανάπτυξη ή πώς η επαφή με άλλους θεραπευτές θα άλλαζε τη ζωή μου. Ποια είναι, λοιπόν, τα επτά πράγματα που έμαθα και θα ήθελα να γνώριζα χρόνια πριν;

Τα πρώτα τέσσερα μαθήματα για μια ζωή με νόημα

1. Οι θεραπευτές χρειάζονται τη θεραπεία τόσο πολύ, που την κάνουν επάγγελμα. Όταν πήρα συνέντευξη από τον ψυχοθεραπευτή Terry Real, αστειεύτηκε λέγοντας πως οι θεραπευτές θέλουν να βρίσκονται συνέχεια σε θεραπεία. Είναι αλήθεια. Προέρχομαι από μια οικογένεια όπου κανείς δεν μιλούσε για συναισθήματα. Τώρα, μιλάω γι’ αυτά όλη μέρα με τους πελάτες μου. «Ίσως θα έπρεπε να πληρώνουμε τους πελάτες μας για όλα όσα μαθαίνουμε από αυτούς», πρόσθεσε ο Terry.
2. Η πρώτη ανάμνηση της παιδικής ηλικίας είναι το «κλειδί». Η Galit Atlas, αναλύτρια και συγγραφέας του «Emotional Inheritance», χρησιμοποιεί την τεχνική της αποσυσκευασίας της πρώτης ανάμνησης. Δοκίμασα την τεχνική στη δική μου ανάλυση. Θυμήθηκα τη μητέρα μου να επιστρέφει από το νοσοκομείο με την αδελφή μου όταν ήμουν σχεδόν τριών ετών. Στην ανάμνηση, εκείνη ήταν κουρασμένη και μου γύρισε την πλάτη. Αυτό αποκάλυψε πως, αν και οι φυσικές μου ανάγκες καλύπτονταν, οι συναισθηματικές έμεναν ακάλυπτες. Μερικούς μήνες μετά, είδα ένα θεραπευτικό όνειρο όπου η μητέρα μου με προσκαλούσε στο κρεβάτι για μια αγκαλιά.
3. Μην παίρνετε τα πράγματα προσωπικά. Ο Olivier Clerc, εμπνευσμένος από το βιβλίο «Οι Τέσσερις Συμφωνίες», μου έμαθε πως επειδή είμαστε το επίκεντρο της δικής μας ζωής, φανταζόμαστε ότι οι πράξεις των άλλων αφορούν εμάς. Στην πραγματικότητα, συχνά είμαστε απλώς «παράπλευρες απώλειες». Χρησιμοποιώ πλέον μια τελετουργία συγχώρεσης με τους θεραπευόμενούς μου, ζητώντας τους να πουν: «Λυπάμαι», «Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με», «Σ’ αγαπώ», «Ευχαριστώ». Είναι εντυπωσιακό πόσο ισχυρό είναι αυτό το απλό σχήμα.
4. Κατανοήστε την αρχή της «πλοήγησής» σας. Ο Matthew McKay μιλά για τις «Αρχές Πλοήγησης» που χρησιμοποιούμε στις αποφάσεις μας. Οι περισσότεροι αποφεύγουν τον πόνο ή κυνηγούν τη δύναμη και την ασφάλεια χωρίς να το συνειδητοποιούν. Όταν οι πελάτες μου ανακαλύπτουν τις δικές τους αξίες —όπως η ανάπτυξη, η αγάπη ή η περιέργεια— αποκτούν αυτοπεποίθηση στις επιλογές τους.

Πώς να εξερευνήσετε το ασυνείδητο

5. Μπορώ να θέσω ερωτήματα στο ασυνείδητό μου. Παλαιότερα έβλεπα το ασυνείδητο ως μια σκιώδη παρουσία. Δύο καλεσμένοι μου πρότειναν τρόπους να επικοινωνήσω μαζί του: ο Machiel Klerk προτείνει να θέτουμε μια ερώτηση στα όνειρά μας πριν κοιμηθούμε, ενώ ο William Pullen προτείνει να ζητάμε συμβουλές κατά τη διάρκεια ενός έντονου περιπάτου. Τα βήματα είναι:

• Θέστε ερωτήσεις ανοιχτού τύπου (Ποιος, Γιατί, Τι).
• Μία ερώτηση τη φορά (όχι γενικές πληθυντικές ερωτήσεις).
• Σπάστε τα μεγάλα ερωτήματα σε μικρότερα.
• Αναζητήστε απαντήσεις σε συγχρονικότητες, όπως μια φράση σε ένα βιβλίο που ξαφνικά «φωτίζεται» στο μυαλό σας.

Η γενναιότητα φέρνει αλλαγή

6. Γίνετε πιο τολμηροί. Είναι εύκολο να εγκλωβιστείς σε δοκιμασμένες μεθόδους. Αλλά ακούγοντας άλλους, έγινα πιο τολμηρός. Ο Terry Real σταματά αμέσως το παιχνίδι του «εγώ έχω δίκιο και εσύ άδικο» στα ζευγάρια, εξοικονομώντας χρόνο. Ο Avrum Weiss με ενθάρρυνε να μιλήσω για τον φόβο των ανδρών προς τις γυναίκες τους. Για 35 χρόνια έβλεπα άνδρες να αποφεύγουν τον θυμό της συζύγου τους, αλλά ποτέ δεν είχα το θάρρος να το κατονομάσω. Τώρα βοηθώ τους άνδρες να κατανοήσουν γιατί φοβούνται τον έλεγχο και γιατί χρειάζονται τόσο πολύ τη σύντροφό τους.
7. Αξιοποιήστε το «χρυσό κενό». Αυτή η ιδέα προέκυψε από πολλούς καλεσμένους. Έχουμε αυτόματες αντιδράσεις στη σύγκρουση (επίθεση, άμυνα, σιωπή) που μάθαμε ως παιδιά. Το «χρυσό κενό» είναι η στιγμή ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδραση. Με την εξάσκηση, μπορείτε να επεκτείνετε αυτό το κενό. Μια βαθιά ανάσα αρκεί για να αναρωτηθείτε: «Τι νιώθω τώρα;». Εκείνη τη στιγμή αποκτάτε την επιλογή. Αντί για το φοβισμένο παιδί, μπορεί να αποφασίσει ο συγκροτημένος ενήλικας εαυτός σας.

Πηγή: Psychotherapy.net

Η ομάδα του PsychologyNow