psychologist-banner-2
banner1
thumb

Μιλώντας με άλλους τρόπους: Η επαυξητική και εναλλακτική επικοινωνία στον αυτισμό

Η Εναλλακτική και Επαυξητική Επικοινωνία δεν είναι απλώς σύμβολα ή εφαρμογές. Είναι ο τρόπος να εκφραστεί ένα παιδί που μέχρι χθες δεν είχε «φωνή». Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η παρέμβαση, ακόμη και στην προσχολική ηλικία, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες θετικών εκβάσεων, ιδίως όταν το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον συμμετέχει ενεργά.


Η Ελένη είναι 4 ετών και ανήκει στο φάσμα του αυτισμού. Δεν μιλά. Όταν πεινάει, χτυπά το χέρι της στο τραπέζι. Όταν φοβάται, κλαίει χωρίς ήχο. Μέχρι που της έδωσαν μια κάρτα με μια εικόνα φαγητού. Εκείνη τη μέρα «μίλησε» για πρώτη φορά. Η ιστορία της Ελένης είναι μία από τις χιλιάδες που αποδεικνύουν πως η επικοινωνία δεν είναι μόνο λόγια. Είναι τρόπος να εκφράζονται ανάγκες, συναισθήματα και σκέψεις, ακόμη κι όταν η ομιλία δεν είναι διαθέσιμη.

Για πολλά παιδιά με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), όπως η Ελένη, η επικοινωνία αποτελεί μια καθημερινή πρόκληση, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν σοβαροί περιορισμοί στον προφορικό λόγο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Επαυξητική και Εναλλακτική Επικοινωνία (ΕΕΕ) – Augmentative and Alternative Communication (AAC) – προσφέρει ουσιαστικές λύσεις, δίνοντας στα παιδιά τα «εργαλεία» για να εκφραστούν. Υπολογίζεται ότι περίπου το 30-40% των παιδιών με ΔΑΦ που παραμένουν μη λεκτικά ή ελάχιστα λεκτικά, μπορούν να επωφεληθούν σημαντικά από τη χρήση των συστημάτων εναλλακτικής επικοινωνίας (Aftab et al., 2023).

Η ΕΕΕ περιλαμβάνει εργαλεία και τεχνικές που χρησιμοποιούνται όχι μόνο για να αντικαταστήσουν, αλλά και για να ενισχύσουν την προφορική επικοινωνία. Αυτά τα βοηθήματα, διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: χαμηλής τεχνολογίας, όπως το PECS (Picture Exchange Communication System), ένα σύστημα ανταλλαγής εικόνων, όπου το παιδί δίνει μια κάρτα με εικόνα (π.χ. ένα ποτήρι νερό) για να ζητήσει κάτι που χρειάζεται. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για παιδιά που δεν έχουν καθόλου λεκτική επικοινωνία και βρίσκονται σε πρώιμο αναπτυξιακό στάδιο. Ο δεύτερος τύπος επαυξητικής επικοινωνίας είναι αυτός της υψηλής τεχνολογίας, όπως εφαρμογές σε tablet (π.χ. Proloquo2Go, Grid 3), που επιτρέπουν στο παιδί να επιλέγει σύμβολα ή λέξεις στην οθόνη και το πρόγραμμα να τις μετατρέπει σε φωνή. Αυτά τα εργαλεία είναι κατάλληλα για παιδιά με ελάχιστο λόγο, αλλά με ικανότητες κατανόησης και βασικής χρήσης τεχνολογίας.

Τα παραπάνω επικοινωνιακά βοηθήματα δεν περιορίζονται μόνο στα μη λεκτικά άτομα, αλλά συχνά χρησιμοποιούνται και από λεκτικά παιδιά ως υποστηρικτικά εργαλεία στην ανάπτυξη της επικοινωνίας. Η χρήση συστημάτων όπως το PECS έχει συσχετιστεί με βελτιώσεις στην επικοινωνία και την ανάπτυξη του λόγου σε παιδιά με ΔΑΦ (Flippin et al., 2010). Η επιλογή της κατάλληλης μορφής εργαλείου εξαρτάται από τις ατομικές ανάγκες και ικανότητες του χρήστη (ASHA).

Τα παιδιά με ΔΑΦ, ειδικά εκείνα με σοβαρές δυσκολίες στην έκφραση ή κατανόηση του λόγου, μπορούν να ωφεληθούν σημαντικά μέσω των εναλλακτικών εργαλείων επικοινωνίας. Έρευνες δείχνουν ότι η χρήση τους βελτιώνει την κοινωνική αλληλεπίδραση, μειώνει τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές και ενισχύει τη γενική λειτουργικότητα των παιδιών στην καθημερινότητα, μειώνοντας έτσι την απογοήτευση και το άγχος (Autism Society of North Carolina, 2023), (Advanced Autism, 2025). Αυτές οι συμπεριφορές δεν θεωρούνται «προκλητικές» από την ίδια τη φύση τους, αλλά συχνά προκύπτουν όταν τα παιδιά δεν έχουν τρόπο να εκφράσουν ανάγκες, συναισθήματα ή προτιμήσεις. Όταν αυτός ο τρόπος προσφέρεται, η αίσθηση ελέγχου που αποκτούν τα ίδια τα παιδιά έχει θετική επίδραση στο σύνολο της συμπεριφοράς και της συναισθηματικής τους κατάστασης.

Για αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικό η χρήση αυτών των υποστηρικτικών μέσων να ξεκινά εγκαίρως, χωρίς να περιμένουμε την εμφάνιση ή τη βελτίωση του προφορικού λόγου. Η εισαγωγή τους μπορεί να συνυπάρχει με την ανάπτυξη της ομιλίας και να τη διευκολύνει, αντί να την αναστέλλει (Raising Children Network, 2024). Αντιθέτως με παλαιότερες αντιλήψεις, δεν παρεμποδίζουν τη γλωσσική εξέλιξη· πολυάριθμες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως γέφυρα προς την έκφραση, ενισχύοντας την πρόθεση για επικοινωνία (ASHA).

Σε όλη αυτή τη διαδικασία, ο ρόλος της οικογένειας είναι καθοριστικός. Η EEE δεν είναι απλώς ένα εργαλείο που εφαρμόζεται στο θεραπευτικό πλαίσιο, αλλά χρειάζεται να ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή του παιδιού. Η ενεργή συμμετοχή των γονέων και των κοντινών προσώπων στη χρήση και ενίσχυση της εναλλακτικής επικοινωνίας, καθώς και η συνεργασία με ειδικούς όπως λογοθεραπευτές και εργοθεραπευτές, αποτελούν βασικούς παράγοντες επιτυχίας. Μελέτες δείχνουν ότι η οικογενειακή υποστήριξη ενισχύει την αποτελεσματικότητα της ΕΕΕ και προάγει την κοινωνική ένταξη του παιδιού (Angelo et al., 1995).

Συνοψίζοντας, η Εναλλακτική και Επαυξητική Επικοινωνία είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την υποστήριξη παιδιών με ΔΑΦ, ανεξαρτήτως του επιπέδου γλωσσικής ικανότητας. Περίπου το 25–30% των παιδιών με αυτισμό παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς στην ομιλία. Για αυτά τα παιδιά, η χρήση ΕΕΕ μπορεί να είναι καθοριστική. Ενδεικτικά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 18,2% των μαθητών που χρειάζονται υποστήριξη στην επικοινωνία χρησιμοποιούν κάποιο είδος υποστηριζόμενης ή εναλλακτικής επικοινωνίας (ASHA). Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η παρέμβαση, ακόμη και στην προσχολική ηλικία, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες θετικών εκβάσεων, ιδίως όταν το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον συμμετέχει ενεργά.

Η Εναλλακτική και Επαυξητική Επικοινωνία δεν είναι απλώς σύμβολα ή εφαρμογές. Είναι ο τρόπος να εκφραστεί ένα παιδί που μέχρι χθες δεν είχε «φωνή». Στο Κέντρο Ημέρας για τον Αυτισμό, βλέπουμε καθημερινά παιδιά να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην επικοινωνία, πολλές φορές για πρώτη φορά. Η εφαρμογή της ΕΕΕ προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε παιδιού, με σεβασμό στον δικό του ρυθμό. Αν είστε γονείς και αναρωτιέστε πώς μπορεί να βοηθηθεί το παιδί σας, ζητήστε ενημέρωση και στήριξη. Η επικοινωνία είναι δικαίωμα όλων και μπορούμε να τη χτίσουμε μαζί.


Συγγραφέας: Βάσια Καράντζαλη, Λογοθεραπεύτρια στο Κέντρο Ημέρας για άτομα με αυτισμό Connect Autism, IASIS NGΟ

Βιβλιογραφία

  1. Advanced (2025). AAC in Autism. Ανακτήθηκε από https://www.advancedautism.com/post/aac-in-autism
  2. Aftab, A. et al. (2023) Clinical effectiveness of AAC intervention in minimally verbal children with ASD: A systematic review, NeuroRegulation. Available at: https://doi.org/10.15540/nr.10.4.239
  3. Angelo, , Jones, S. and Kokoska, S. (1995) ‘Family perspective on augmentative and alternative communication: Families of young children’, Augmentative and Alternative Communication, 11(3), pp. 193–202. doi:10.1080/07434619512331277319.
  4. (n.d.). Augmentative and Alternative Communication (Practice Portal). Ανακτήθηκε από: https://www.asha.org/ (Accessed: 05 June 2025).
  5. Autism Society of North Carolina. (2023). Augmentative and Alternative Communication (AAC): Factors to Consider. Ανακτήθηκε από: https://www.autismsociety-nc.org/augmentative-alternative-communication-aac/
  6. Flippin, M., Reszka, S. and Watson, L.R. (2010) ‘Effectiveness of the picture exchange communication system (PECS) on communication and speech for children with autism spectrum disorders: A meta-analysis’, American Journal of Speech-Language Pathology, 19(2), pp. 178–195. doi:10.1044/1058- 0360(2010/09-0022).
  7. Augmentative and alternative communication: Autistic children (2024) Raising Children Network.  Available at: https://raisingchildren.net.au/autism/development/language-development/augmentative-communication-asd

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Παρακολούθηση σχολίων
Ειδοποίηση για
0 Σχόλια
Νεότερο
Το πιο παλιό Περισσότεροι ψήφοι
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια