Νάνσυ Κακάρογλου

Αληθινή ελευθερία

Αληθινή ελευθερία

Νάνσυ Κακάρογλου
γλάρος που συμβολίζει την αληθινή ελευθερία
Image credit: DanaTentis / pixabay.com

“Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”, Ανδρέας Κάλβος.


Πολλά έχουν γραφτεί για την ελευθερία και πολλά περισσότερα έχουν βιωθεί, απ' αρχής του κόσμου, στο όνομά της. Ελευθερία του νου, του λόγου, του πνεύματος, της ψυχής. Ελευθερία του συναισθήματος, της έκφρασης, της επικοινωνίας και της επιλογής. Ελευθερία του σώματος, της κίνησης, του χώρου. Ελευθερία της ζωής.

Η ελευθερία ως ζητούμενο αλλά ταυτόχρονα ως αυτό που κινητοποιεί φόβο και ανασφάλεια. Θυμίζει τον έφηβο που επαναστατεί για περισσότερη ελευθερία, σε μια προσπάθεια να πείσει τους γονείς, αλλά πρωτίστως να πείσει τον εαυτό του, ότι μπορεί να τα καταφέρει. Ευχή και κατάρα, όπως το δικαίωμα έχει και υποχρέωση και όπως η ανεμελιά έχει και ευθύνη. Για να μπορέσουμε, λοιπόν, να την έχουμε, χρειάζεται να αντέξουμε το τίμημα. Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε την ελευθερία, αλλά, αν είμαστε διατεθειμένοι να κινηθούμε προς αυτήν.

Η ελευθερία δεν μπορεί να αναζητηθεί στην απαγκίστρωση από τα δεσμά, τους περιορισμούς, τα όρια ή τη φύση μας. Αυτός είναι ο δρόμος για να δίνουμε ατέρμονες μάχες με ό, τι μας περιορίζει και έτσι να πετυχαίνουμε να το ορθώνουμε μπροστά μας.

Η αληθινή ελευθερία μπορεί να αναζητηθεί, μόνο, εκεί που αντέχουμε να αποδεχτούμε τους περιορισμούς. Εκεί που μοιάζει να παραδινόμαστε σε αυτό που είναι “έτσι”, αυτό που δεν μπορούμε να επηρεάσουμε ή να αλλάξουμε. Εκεί, σε αυτή την παράδοση-παραδοχή, είναι που αίρονται τα δεσμά. Είναι το σημείο που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να γίνει δημιουργικός, να αναζητήσει νέους δρόμους σύνδεσης, να παράξει ιδέες και λύσεις.


Διαβάστε σχετικά: Τι σημαίνει ελευθερία;


Είναι που παίρνουμε την ευθύνη, να ορίσουμε τη ζωή μας με έναν τρόπο που οι επιλογές γίνονται απεριόριστες, ακριβώς, στο σημείο που ορίζονται. Στην αντίθετη περίπτωση, οι επιλογές μοιάζουν ανύπαρκτες ή χαοτικές και κινούμαστε με τρόπο αυτοκαταστροφικό και επιβεβαιωτικό του εγκλωβισμού μας.

Κατά την ανήλικη ζωή, ως παιδιά, ανάλογα με την αναπτυξιακή φάση στην οποία βρισκόμαστε, είμαστε σε συνεχή αλληλεπίδραση με τους σημαντικούς άλλους (μητέρα, γονείς, οικογένεια, δάσκαλοι, συνομήλικοι), από τους οποίους εξαρτόμαστε σε βαθμό αντιστρόφως ανάλογο της ηλικίας μας.

Μέσα από αυτή την αλληλεπίδραση αναπτυσσόμαστε, στο βαθμό που δε μας παρεμποδίζουν διάφοροι παράγοντες, έχοντας μια εγγενή ροπή για εξέλιξη σε αυτόνομα και ελεύθερα άτομα. Όσο μικρότεροι είμαστε σε ηλικία, τόσο πιο ασυνείδητες είναι οι δυνάμεις που μας ωθούν σε αυτή την ανάπτυξη.

Κατά την ενήλικη ζωή, εξακολουθούμε να είμαστε σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και τους άλλους αλλά έχουμε, πια, να βρούμε τον τρόπο να συνεχίσουμε την ανάπτυξη και εξέλιξή μας μέσα από συνειδητές διεργασίες, οι οποίες μπορούν να συμπυκνωθούν στο “αρετή και τόλμη” του Ανδρέα Κάλβου.

Κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook 
Ακολουθήστε μας στο Twitter 

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε το newsletter μας!

Βρείτε μας στα...