Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλά μεγάλα βήματα ξαφνικά στη ζωή μας. Λίγο-λίγο μπορούμε να κατακτήσουμε αυτά που επιθυμούμε και να φέρουμε μεγάλες αλλαγές.
Σε χρονικές περιόδους της ζωής μας οι οποίες από μόνες τους μπορεί να σηματοδοτούν μια νέα αρχή (π.χ. Πρωτοχρονιά, γενέθλια, 1η Σεπτεμβρίου = αρχή εκκλησιαστικού και ακαδημαϊκού έτους), πολλοί από εμάς μπαίνουν σε μια διαδικασία περισυλλογής και ανασυγκρότησης.
Αξιολογούμε τη χρονιά που έφυγε, τα πράγματα που συνέβησαν, εκείνα που σχεδιάζαμε και δεν έγιναν, δεν πέτυχαν ή δεν τα κυνηγήσαμε και όσο θα έπρεπε ενδεχομένως… Εκείνα που ήρθαν και προέκυψαν χωρίς να τα σχεδιάσουμε. Θετικά και αρνητικά. Στεκόμαστε με μια κριτική ματιά στα πράγματα. Πώς μάς άγγιξαν; Τί γεύση άφησαν;
Είναι γεγονός πως πολλοί άνθρωποι πιέζονται μέσα τους με αυτές τις διαδικασίες. Σίγουρα η διαδικασία ενός απολογισμού εγείρει ανάμικτα συναισθήματα και συχνά μένουμε στα αρνητικά κι επικεντρωνόμαστε σε αυτά.
Επικρατεί μια αίσθηση ματαίωσης και απογοήτευσης. Πράγματα και ρόλοι που ολοκληρώθηκαν, καταστάσεις που τελείωσαν και δεν θα έρθουν πια. Πρόσωπα που έφυγαν από τη ζωή μας. Κύκλοι που έκλεισαν και κλείνουν για να ανοίξουν καινούριοι.
Υπάρχει δυσκολία στους (από)χωρισμούς και στις απώλειες. Η ματαίωση της μη επίτευξης στόχων. Η προσωπική απογοήτευση ότι για μια ακόμα φορά/χρονιά «δεν έκανα όσα είπα πως θα κάνω». Ο αρχικός ενθουσιασμός ότι «αυτή τη φορά θα κάνω αυτά που θέλω ή χρειάζομαι/πρέπει» έσβησε νωρίς και αφέθηκα στα γνωστά μοτίβα μου.
Οπότε, συχνά ο ερχομός της νέας χρονιάς για πολλούς ανθρώπους σηματοδοτεί μια υπενθύμιση των όσων δεν πέτυχαν την προηγούμενη και συνοδεύεται από μια γεύση πικρίας και άγχους. «Πότε θα κάνω όσα ονειρεύομαι και ποθώ; Πότε θα βγω από τη στασιμότητα και την αδράνεια; Πότε θα μετουσιώσω την παραίτηση σε κινητοποίηση και ανάληψη δράσης;»
Η όλη αδράνεια και η παραίτηση σε αυτό που συμβαίνει ήδη (δηλαδή στο γνώριμο μοτίβο της συμπεριφοράς μου), ενισχύεται από το ότι ψάχνουμε να βρούμε κάποιον γρήγορο, εύκολο και σχεδόν μαγικό τρόπο, να έρθει το πολυπόθητο αποτέλεσμα άμεσα και χωρίς κόπο. Με το που το σκέφτομαι πρέπει να γίνει κιόλας.
Ποιο είναι το «μυστικό» της επιτυχίας εκείνων που τα καταφέρνουν; Η προσοχή μας κατευθύνεται εκεί, χωρίς να εστιάζουμε στο τί είμαστε σε θέση να κάνουμε για να τα καταφέρουμε. Περιμένουμε…(Τί;)
Κι ενώ λοιπόν μπορεί να ακούμε πράγματα χρήσιμα, πολύ εύκολα τα απορρίπτουμε και υποτιμάμε την αποτελεσματικότητά τους. Μήπως σαν αλλαγή να ξεκινήσουμε πρώτα από αυτό; Να δώσουμε δηλαδή στον εαυτό μας την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάποια πράγματα, προτού τα απορρίψουμε;
Η επιστήμη λέει πως χρειαζόμαστε 21 μέρες όπου θα επαναλαμβάνουμε ανελλιπώς μια νέα πράξη/ενέργεια, για να μπορέσει να χτιστεί μια νέα συνήθεια. Αρχίζει λοιπόν να σχηματίζεται ένας νέος νευρώνας στον εγκέφαλό μας μετά από αυτές τις 21 μέρες.
Για να εδραιωθεί μια νέα συνήθεια χρειάζεται να επαναλαμβάνεται για ένα 6μηνο. Τότε ουσιαστικά που θα έχει αρχίσει να αυτοματοποιείται σαν πρακτική, δεν θα μάς ζορίζει τόσο όσο στην αρχή το να το υλοποιήσουμε, διότι θα μάς βγαίνει πιο φυσικά και αυτόματα, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και σκέψη.
Εννοείται συνήθεια με συνήθεια διαφέρει. Όμως πρακτικά έτσι έχουμε αποκτήσει όλες τις συνήθειες στη ζωή μας, καλές και κακές. Ο χρόνος είναι σύμμαχός μας. Φυσικά, το να εστιάσουμε στα οφέλη που αποκομίζουμε day by day, συμβάλλει στο να τα ενισχύσουμε αλλά και στο να νιώθουμε μεγαλύτερη ευχαρίστηση συνολικά, καθώς είναι σημαντικό να μπορούμε να αντλούμε ευχαρίστηση κάνοντας κάτι (δηλαδή κατά τη διάρκειά του) και να μην περιμένουμε μόνο να νιώσουμε ικανοποίηση από το αποτέλεσμα.
Επομένως, μπορούμε να προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε μικρά πραγματάκια, που ο καθένας μας φυσικά μπορεί να εξατομικεύσει και να προσθέσει/αφαιρέσει σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές του! Ας δοκιμάσουμε σαν πρόκληση προς τον εαυτό μας να κάνουμε κάποιες ολιστικές αλλαγές και να παρατηρήσουμε διαφορές μέρα με τη μέρα. Θα βοηθούσε πολύ να κρατήσουμε και κάποιες σημειώσεις πάνω σε αυτό.
Για τις επόμενες 22 μέρες:
- Αφήνω στην άκρη το κινητό μου για τα πρώτα 30΄-50΄ της ημέρας. Είναι και τα πιο σημαντικά για το πώς θα κυλήσει όλη μας η μέρα. Η υπερέκκριση ντοπαμίνης που προκύπτει από τη χρήση του κινητού και το άσκοπο, ανελέητο scrolling, μάς κάνει να την ψάχνουμε συνεχώς μέσα στη μέρα. Μάς «ανεβάζει» πολύ γρήγορα και μάς «ρίχνει» ακόμα πιο γρήγορα μετά (εθισμός!)
- Κινούμαι τουλάχιστον 20΄την ημέρα. Η κίνηση έχει πολλαπλά οφέλη για την υγεία μας, σωματική και ψυχική. Ενισχύει το ανοσοποιητικό μας, την υγεία των οστών μας, μειώνει την αρτηριακή πίεση, βελτιώνει την καρδιαγγειακή υγεία, ενεργοποιεί τον μεταβολισμό μας, βελτιώνει την πέψη (καλύτερη κινητικότητα εντέρου), ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μας, παράγει ντοπαμίνη (με φυσικό τρόπο), βελτιώνει τη διάθεσή μας, μειώνει το άγχος και τα επίπεδα κορτιζόλης στο σώμα μας και προάγει μια γενικότερη αίσθηση ευεξίας.
- Κάθομαι 10΄την ημέρα στον ήλιο. Φυσικά ανάλογα και την εποχή του χρόνου και τις ατομικές μας διαφορές (δερματικές ιδιαιτερότητες), χρειαζόμαστε μέτρα προφύλαξης (αντηλιακό, αποφυγή ωρών αιχμής). 10΄στον ήλιο την ημέρα αρκούν για να αρχίσουμε να συνθέτουμε βιταμίνη D που παίζει ρόλο για την υγεία των οστών μας και τη διάθεσή μας.
Επιπλέον, εκκρίνεται σεροτονίνη που βελτιώνει τη διάθεσή μας, ενισχύεται η λειτουργία του ανοσοποιητικού μας, ρυθμίζεται καλύτερα το βιολογικό μας ρολόι κι ο ύπνος μας, ενώ υποβοηθείται και η θεραπεία/βελτίωση δερματικών παθήσεων (π.χ. ακμή, ψωρίαση, έκζεμα).
- Τρώω τα γεύματά μου χωρίς οθόνες και περισπασμούς. Το ενσυνείδητο φαγητό με βοηθάει να έχω μια πιο υγιή σχέση με την τροφή, παρακολουθώντας τα σήματα πείνας και κορεσμού του σώματός μου. Έτσι, μπορώ να καταλαβαίνω καλύτερα πότε πεινάω, πόσο πολύ και πότε έχω χορτάσει, ώστε να μην υπερκαταναλώνω τροφή από λαιμαργία ή «βαρεμάρα» χαζεύοντας κάτι.
- Κάνω ένα δύσκολο task/υποχρέωση πριν το μεσημέρι. Όσο κυλάει η μέρα, τόσο περισσότερες δικαιολογίες βρίσκουμε για να το αποφύγουμε. Έτσι, καταλήγουμε στο γνωστό σκεπτικό «Εντάξει, πέρασε η μέρα τώρα…Θα το κάνω αύριο μωρέ…». Και το αύριο γίνεται ποτέ.
Οι πρωινές ώρες είναι και οι πιο παραγωγικές μας. Επίσης, όταν φεύγει η δύσκολη ή βαρετή δουλειά της ημέρας, φεύγει και μια σημαντική πηγή άγχους/πίεσης για εμάς, οπότε νιώθουμε καλύτερα και ενισχύεται η θετική μας αυτοεικόνα που τα καταφέραμε και σπάσαμε τον βραχνά της αποφυγής.
- Πίνω περισσότερο νερό και παίρνω τα συμπληρώματα/φάρμακα που μπορεί να χρειάζομαι.
- Μειώνω την πρόσληψη ζάχαρης και αλκοόλ. Υπονομεύουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού μας και καθυστερούν την ανάρρωσή μας όταν είμαστε ήδη άρρωστοι. Η ενέργειά μας, η πνευματική μας διαύγεια, το δέρμα μας, ο ύπνος μας και η συνολική διάθεσή μας μεταμορφώνονται όταν η κατανάλωση ζάχαρης και αλκοόλ παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.
- Κάθομαι με το συναίσθημά μου να δω τί (μου) λέει, τί ζητάει, τί μπορώ να κάνω για αυτό. Αυτό χρειάζεται σιωπή και αυτοπαρατήρηση, όχι ερεθίσματα που με αποσπούν. Επίσης, είναι πολύ βοηθητικό το να αποτυπώνουμε σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, στόχους στο χαρτί για να τα ξεκαθαρίζουμε καλύτερα στο μυαλό μας.
- Βάζω προτεραιότητες. Χρειάζεται (κι επιβάλλεται) να λέμε και μερικά όχι! Άμα δεν σπάσεις μερικά αυγά, ομελέτα δεν φτιάχνεις. Τα όχι δεν χτίζουν μόνο καριέρες, αλλά και τις σχέσεις μας. Μόνο έτσι καταλαβαίνουμε σε ποια περιβάλλοντα και με ποιους ανθρώπους μπορούμε να υπάρχουμε ισότιμα.
- Παίρνω 5 βαθιές αναπνοές και ξανασκέφτομαι προτού ενεργήσω/δράσω. Αντί να πέσω στην παγίδα μιας άμεσης αντίδρασης, μπορώ να πάρω μερικά λεπτά να εστιάσω στην αναπνοή μου, στη ρύθμιση του νευρικού μου συστήματος κι έπειτα να επιλέξω πώς θέλω να δράσω.
- Κάνω εκκαθάριση στα άτομα που συναναστρέφομαι και ακολουθώ στα social (η ενέργεια των άλλων μάς επηρεάζει με πολλούς τρόπους και συνειδητά ή ασυνείδητα συγκρινόμαστε συνέχεια).
- Κάνω 10΄σιωπή μέσα στην ημέρα. Περιορίζουμε την υπερπληροφόρηση και τον θόρυβο στα οποία εκθέτουμε τον εαυτό μας και ησυχάζουμε τα μυαλό μας. Ακούμε καλύτερα την εσωτερική μας φωνή όταν υπάρχει σίγαση των εξωτερικών ερεθισμάτων.
- Πηγαίνω για ύπνο τις ίδιες περίπου ώρες. Αυτό βοηθάει στο να έχουμε μια καλή ρουτίνα ύπνου. Ο ύπνος είναι το Α και το Ω για να κάνουμε reboot. Κατά τη διάρκεια του ύπνου συντελούνται διαδικασίες εκκαθάρισης και επανόρθωσης του οργανισμού μας. Μάλιστα, η επούλωση και η θεραπεία μας επιτελούνται ταχύτερα όταν εμείς κοιμόμαστε και δεν παρεμβαίνει η λειτουργία του συνειδητού νου στον υποσυνείδητο.
Ο καλός ύπνος (και μάλιστα νωρίς, ιδανικά πριν τα μεσάνυχτα) βοηθάει στην καλύτερη συγκέντρωσή μας, στην αφομοίωση πληροφοριών, στη δημιουργικότητα, στη λήψη αποφάσεων και στη ρύθμιση των ορμονών μας.
Ο κακός ύπνος επηρεάζει τη γκρελίνη (η ορμόνη που σχετίζεται με την αύξηση του αισθήματος της πείνας) και τη λεπτίνη (η ορμόνη που ρυθμίζει το αίσθημα πείνας και κορεσμού).
Όταν δεν έχουμε κοιμηθεί καλά, την επόμενη μέρα πεινάμε περισσότερο και μάλιστα ζητάμε τροφές για άμεση πρόσληψη ενέργειας, οι οποίες λοιπόν είναι πιο πλούσιες σε απλούς υδατάνθρακες και ζάχαρη. Αλλάζουν λοιπόν οι διατροφικές επιλογές της επόμενης μέρας και σε ποιότητα και σε ποσότητα, καθώς έχουμε αυξημένες «λιγούρες».
Επιπλέον, ο καλός ύπνος βοηθάει στη ρύθμιση των επιπέδων του άγχους μας. Ο κακός ύπνος δημιουργεί στρες και υπερέκκριση κορτιζόλης, υποσκάπτοντας το ανοσοποιητικό μας και τη γενικότερη υγεία μας.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλά μεγάλα βήματα ξαφνικά στη ζωή μας. Λίγο-λίγο μπορούμε να κατακτήσουμε αυτά που επιθυμούμε και να φέρουμε μεγάλες αλλαγές. Η συστηματικότητα και η πειθαρχία με τις οποίες ενεργούμε στην καθημερινότητά μας, είναι πιο σημαντικές και αποτελεσματικές από το να προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα μαζί, γρήγορα και τέλεια, γιατί δεν αντέχουμε να κάνουμε υπομονή μέχρι να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα συν τω χρόνω. Τα βιαστικά βήματα φέρνουν και μεγάλα πισωγυρίσματα ή υποτροπές.
Ο χρόνος μας είναι πολύτιμος. Μπορούμε πάντα να κάνουμε την ίδια επιλογή. Να ξοδεύουμε χρόνο από τη ζωή μας περιμένοντας κάτι ή κάποιον να μας ταρακουνήσει ή να κάνει για εμάς αυτό που δεν αποφασίζουμε να κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας.
Να συγκρινόμαστε με τη ζωή των άλλων και να σκεφτόμαστε πόσο αδικημένοι είμαστε συγκριτικά με εκείνους και πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν ήμασταν πιο τυχεροί. Όχι αν κάναμε εμείς πράγματα για να βελτιώσουμε τη ζωή μας, αλλά αν μάς τα χάριζε κάποιος, έτσι. «Η τύχη» (!) Ή μπορούμε να κάνουμε μια διαφορετική επιλογή αυτή τη φορά. Η συνέπεια είναι πιο σημαντική από την ταχύτητα.
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 242811