Η ελπίδα είναι φως μέσα στο σκοτάδι. Δεν σβήνει ποτέ, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Είναι η φωνή που σου λέει «συνέχισε» όταν θες να τα παρατήσεις.
Η ελπίδα δεν είναι ψευδαίσθηση, είναι δύναμη. Σου δίνει κουράγιο, σου δίνει αντοχή, σου δίνει λόγο να παλεύεις. Μπορεί να είναι μικρή, αλλά αρκεί για να σε σηκώσει όρθιο. Η ελπίδα γεννιέται από την πίστη ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο. Όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει δρόμος. Όσο την κρατάς μέσα σου, τίποτα δεν τελειώνει. Η ελπίδα είναι ο σπόρος που φυτεύεις στο σήμερα για να ανθίσει στο αύριο.
Δεν υπάρχει ανεπανόρθωτη ζημιά
Όσο κι αν πονάει, όσο κι αν μοιάζει να είναι το τέλος, δεν υπάρχει ανεπανόρθωτη ζημιά, υπάρχει μόνο η στιγμή που αποφασίζεις να σταθείς ξανά όρθιος.
Οι άνθρωποι συχνά μπερδεύουν τη συντριβή με το οριστικό. Νομίζουν πως ό,τι χάλασε δεν φτιάχνεται, πως ό,τι τελείωσε δεν ξαναρχίζει. Μα η ζωή έχει τον δικό της τρόπο να επισκευάζει, αρκεί να της το επιτρέψεις. Αυτό που διαλύεται δεν εξαφανίζεται, μεταμορφώνεται. Δεν θα γίνει όπως πριν, αλλά μπορεί να γίνει καλύτερο από πριν. Η ζημιά δεν είναι το τέλος της ιστορίας, είναι το σημείο όπου αρχίζει η επίγνωση. Μαθαίνεις τι αντέχεις, τι χρειάζεσαι, ποιος είσαι όταν δεν έχει μείνει τίποτα να σε στηρίζει.
Η φράση «ανεπανόρθωτη ζημιά» είναι βολική, σε απαλλάσσει από την ευθύνη να προσπαθήσεις ξανά. Σε κάνει να νιώθεις θύμα, να δικαιολογείς την αδράνεια. Όμως η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν τελειώνει αν εσύ δεν το αφήσεις να τελειώσει. Ακόμα και όσα χάθηκαν αφήνουν κάτι πίσω, ένα μάθημα, μια δύναμη, μια νέα κατεύθυνση.
Γιατί τελικά η πραγματική ζημιά δεν είναι ό,τι συνέβη, είναι να πιστέψεις πως δεν μπορείς να το ξεπεράσεις.
Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Καθρέφτης του Χάρη Πολίτη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα στο dioptra.gr και σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία.













