PsychologyNow Team

Aς σταματήσουμε να αναζητάμε την τελειότητα και ας αγκαλιάσουμε την αληθινή ζωή

Aς σταματήσουμε να αναζητάμε την τελειότητα και ας αγκαλιάσουμε την αληθινή ζωή

PsychologyNow Team
γυναίκα που πίνει καφέ χαλαρά στο σπίτι της καθισμένη σε καρέκλα

Τι θα γίνει αν απλά αποδεχτούμε πώς η ζωή είναι ένα χάος, σταματήσουμε να κυνηγάμε την τελειότητα και αγκαλιάσουμε την καθημερινότητά μας έτσι ακριβώς έτσι όπως είναι;


Η ζωή είναι ένα χάος.

Γεμίζουμε την εβδομάδα μας με δραστηριότητες, οικονομικούς στόχους στο γραφείο και υγιεινά μενού στο σπίτι, τα οποία λαμβάνουν υπόψιν τις προτιμήσεις του καθένα ξεχωριστά. Όλα αυτά με την ελπίδα να έχουμε μια ζωή σε τάξη.

Και πάλι ζούμε μέσα σε ένα χάος.

Αποθαρρυνόμαστε, ειδικά όταν συγκρίνουμε τη ζωή μας με εκείνη των διάσημων blogger ή των γκουρού της απλής ζωής. Αναρωτιόμαστε τι κάναμε λάθος, τι άλλο μπορούμε να διορθώσουμε. Ίσως αν μετακομίσουμε σε ένα μικροσκοπικό σπίτι με τουαλέτα κομποστοποίησης και υφασμάτινες πετσέτες, τότε τελικά καταφέρουμε να ζήσουμε απλά και εύκολα.

Κι αν απλά αποδεχτούμε πως η ζωή είναι άνω κάτω, σταματήσουμε να κυνηγάμε την τελειότητα και αγκαλιάσουμε την καθημερινότητά μας έτσι ακριβώς έτσι όπως είναι;

Τις περισσότερες μέρες τρώμε υγιεινά, κάποιες άλλες όχι. Νιώθουμε όμως ευγνωμοσύνη που μαζευόμαστε όλοι μαζί γύρω από ένα τραπέζι και απολαμβάνουμε την κουβεντούλα και τα γέλια της οικογένειας.

Διατηρούμε το σπίτι σε μια αξιοπρεπή κατάσταση αλλά ελπίζουμε ο κόσμος να μην προσέξει ότι το πάτωμα της κουζίνας έχει να σφουγγαριστεί εβδομάδες ολόκληρες. Αντί να σφουγγαρίζουμε, προτιμάμε να καταπιανόμαστε με δουλειές που μας ενθουσιάζουν, να μαγειρεύουμε, να κάνουμε σύντομους περιπάτους ώστε να έχουμε γεμάτες τις μπαταρίες μας για να προσφέρουμε αγάπη στην οικογένειά μας.

Μερικές φορές αρκεί να πηγαίνουμε μαζί με τον σύντροφό μας στο σούπερ μάρκετ ή να περπατάμε παρέα χέρι χέρι. Αυτές όμως οι στιγμές μετράνε και ίσως να είναι και αυτό που λέμε «γερνάμε μαζί».

Όλη η τάξη και η γαλήνη της ημέρας μπορούν να καταστραφούν σε μια στιγμή επειδή χάλασε το ψυγείο ή στάζει το ταβάνι κι αισθανόμαστε μια τεράστια ματαίωση γιατί έχουμε την αίσθηση πως κάνουμε ένα βήμα μπρος και δύο πίσω. Τουλάχιστον όμως ανταποκρινόμαστε με επιτυχία στις επείγουσες καταστάσεις της καθημερινότητας.

Είμαστε τόσο κουρασμένοι τελευταία, ώστε αντί να κάνουμε χειροτεχνίες άξιες να δημοσιευτούν στο Pinterest, χαλαρώνουμε στον καναπέ μαζί με το παιδί μας βλέποντας σειρές στο Netflix κουκουλωμένες με μια καρό κουβέρτα. Ακουμπάει γλυκά το κεφαλάκι του στον ώμο μας και ξέρουμε πως σύντομα ακόμη κι αυτή η περίοδος κούρασης και ταλαιπωρίας θα είναι παρελθόν. Μεγαλώνει γρήγορα το μικρό μας.

Κανείς από εμάς δε ζει μια τέλεια ζωή, σωστά;

Δυστυχώς, παραβλέπουμε τις αγκαλιές και τα ταπεράκια που ετοιμάζουμε στα παιδιά μας για το σχολείο, τα παραμύθια που τους διαβάζουμε το βράδυ. Το ότι κάνουμε το καλύτερο ακόμη κι όταν οι ίδιοι περνάμε δύσκολα. Το ότι στηρίζουμε οικονομικά τον φοιτητή γιο μας με το νέο του νοικοκυριό ή την κόρη μας να ανοίξει τα φτερά της. Η χαοτική, δύσκολη καθημερινότητα, δε θα ήταν τέλειο θέμα για φωτογράφιση στα social media.

Θεωρώ πως αγχωνόμαστε και νιώθουμε άβολα όταν κάνουμε συγκρίσεις αντί να αγκαλιάσουμε και να αποδεχθούμε την καθημερινότητα ακριβώς έτσι όπως είναι.

Το σήμερα είναι ένα δώρο για το οποίο αξίζει να είμαστε ευγνώμονες παρ' όλη την άθλια μετριότητά του

  1. Ας κάνουμε κατά καιρούς διαλείμματα από τα social media – χρειάζεται μια παύση ώστε να βιώσουμε πλήρως την χαοτική, όμορφη, αληθινή ζωή.
  2. Ας δείξουμε στον εαυτό μας αποδοχή κι ας μας συγχωρέσουμε που δεν είμαστε τέλειοι.
  3. Ας υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας ότι υπάρχει ατέλειωτη ομορφιά μες στην ατέλεια.
  4. Ας σταματήσουμε να συγκρινόμαστε με αυτό το μυθικό πλάσμα που ονομάζεται τέλεια μαμά.
  5. Ας αποδεχθούμε τους συζύγους μας ακριβώς έτσι όπως είναι, χωρίς να προσπαθούμε να τους μεταμορφώσουμε σε κάποιον άλλο.
  6. Ας δείξουμε άνευ όρων αγάπη προς το ταλαιπωρημένο μας κορμί, τα γκρίζα μας μαλλιά, τις όμορφες ρυτίδες στην άκρη των ματιών μας που διηγούνται εύγλωττα την ιστορία της ζωής μας, μιας ζωής που όμως βιώθηκε πλήρως.
  7. Ας τιμήσουμε κάθε παιδί για αυτό που είναι κι ας σταματήσουμε να ανησυχούμε που δεν ανταποκρίνεται στα κοινωνικά στερεότυπα.
  8. Ας επιλέξουμε να εστιάσουμε στην ομορφιά που κρύβεται στο βάθος της κάθε πονεμένης ψυχής που συναντάμε στο δρόμο μας.
  9. Ας πάρουμε την απόφαση να εκτιμήσουμε όσα αγαθά έχουμε, παρά να μεμψιμοιρούμε για όσα μας λείπουν.

Η ζωή περνάει τόσο γρήγορα. Αν ξοδέψουμε τα χρόνια περιμένοντας να γίνουμε ευτυχισμένοι χωρίς να νιώθουμε ποτέ ικανοποίηση, χωρίς παύσεις για συνειδητοποίηση και αναστοχασμό, κινδυνεύουμε να χάσουμε το πολύτιμο δώρο που μας δόθηκε.

Η ζωή είναι ένα χάος: Ας σταματήσουμε να κυνηγάμε την τελειότητα κι ας αγκαλιάσουμε την καθημερινότητα ακριβώς έτσι όπως είναι.


marmaggv3

 

Συγγραφέας: Krista O' Reilly Davi-Digui
Πηγή: Simpleasthatblog.com
Μετάφραση: Μαρία Μαγγανάρη, MSc in Person-Centred Counseling and Psychotherapy, P.E.T., T.E.T., M.B.A.

Κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook 
Ακολουθήστε μας στο Twitter 

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε το newsletter μας!

Βρείτε μας στα...